De Verveling
Ik ben een kind van rijke ouders, ik ging in Engeland naar school
Ik heb nooit iets moeten worden en dat ben ik nu dan ook
Ik heb een man die veel vergadert
Het grote huis is altijd stil
Dus ik kan alles doen en laten wat ik wil
Ik volg een cursus in theater, een cursus Afrikaanse dans
Een cursus Russische roulette met een goeie overlevingskans
Ach ja, ik maak het leven spannend
Maar het heeft zo weinig zin
Want ik zie in alles steeds weer de herhaling
En ik ik ik ik verveel me, Ik verveel me,
Ik verveel me dood, Ik verveel me,
Ik verveel me, Ik verveel me dood
Want de wereld is zo grijs, meneer Bos
De wereld is droog brood, ja
Zo af en toe een avontuurtje, ik weet er alles van
Maar het is nauwelijks nog vreemd gaan
Het zijn de vrienden van m'n man
En ik praat met jonge muzikanten, die ik in het theater zie
Ik praat over hun partitures
Maar ik ken niets van muziek
Want ik ik ik ik verveel me, Ik verveel me,
Ik verveel me dood, Ik verveel me,
Ik verveel me, Ik verveel me dood
Want de mensen zijn zo saai, hé meneer Bos
De mensen zijn droog brood
Jij gelooft niet in de liefde, jij bent ijs dat nooit meer smelt
Jij vindt tederheid een zwakte, alleen gezond verstand, dat telt, ja ja
Zo kan je alles relatief zien, tot er niets meer overblijft
Zo kan kiespijn even erg zijn als een mens die honger lijdt
Maar nee, nee, U verveelt zich, U verveelt zich,
U verveelt zich dood, U verveelt zich,
U verveelt zich, U verveelt zich dood
Terwijl in Afrika 100 miljoen mensen liggen te verhongeren
Maar nee, nee, nee, madame, madame, madame verveelt zich
Zij verveelt zich, zij verveelt zich dood
Zij verveelt zich, Zij verveelt zich, Zij verveelt zich dood
Jammer, het leven verveelt haar dood
Jammer, het leven verveelt haar dood
Jammer, het leven verveelt haar dood
Del Aburrimiento
Soy hija de padres adinerados, fui a la escuela en Inglaterra
Nunca tuve que ser nada y así es como soy ahora
Tengo un esposo que tiene muchas reuniones
La gran casa siempre está en silencio
Así que puedo hacer lo que quiera
Tomé un curso de teatro, un curso de danza africana
Un curso de ruleta rusa con buenas probabilidades de sobrevivir
Oh sí, hago la vida emocionante
Pero tiene tan poco sentido
Porque veo la repetición en todo una y otra vez
Y yo yo yo yo me aburro, Me aburro,
Me aburro hasta la muerte, Me aburro,
Me aburro, Me aburro hasta la muerte
Porque el mundo es tan gris, señor Bos
El mundo es pan seco, sí
De vez en cuando una aventura, sé de eso
Pero apenas es engañar
Son los amigos de mi esposo
Y hablo con jóvenes músicos que veo en el teatro
Hablo sobre sus partituras
Pero no sé nada de música
Porque yo yo yo yo me aburro, Me aburro,
Me aburro hasta la muerte, Me aburro,
Me aburro, Me aburro hasta la muerte
Porque la gente es tan aburrida, eh señor Bos
La gente es pan seco
Tú no crees en el amor, eres hielo que nunca se derrite
Consideras la ternura una debilidad, solo cuenta el sentido común, sí sí
Así puedes ver todo de manera relativa, hasta que no quede nada
Así un dolor de muelas puede ser tan grave como una persona que sufre hambre
Pero no, no, Se aburre, Se aburre,
Se aburre hasta la muerte, Se aburre,
Se aburre, Se aburre hasta la muerte
Mientras en África 100 millones de personas mueren de hambre
Pero no, no, no, señora, señora, señora se aburre
Ella se aburre, ella se aburre hasta la muerte
Ella se aburre, Ella se aburre, Ella se aburre hasta la muerte
Qué lástima, la vida la aburre hasta la muerte
Qué lástima, la vida la aburre hasta la muerte
Qué lástima, la vida la aburre hasta la muerte