395px

Calle Mouftard

Stef Bos

Rue de Mouftard

Het is laat
Het is licht, het is morgen
En vandaag is gisteren geworden
Kom vriend
We heffen nog één glas
Op wat zal komen en wat was

Een nieuwe dag
De vroege vogels staan al op
Binnen een uur
Draait deze hele wereld zot
Dan staan de auto's zij aan zij
Op een weg die God weet waarheen leidt

Kom vriend we pakken zo direct
De eerste trein
Om voor de avond ergens
In Parijs te zijn

En ik laat je zien waar ik wou wonen
In de Rue de Mouftard
Met de vrouw van mijn dromen
Ik was negentien jaar
Met de pretentie van een dichter
Die nog niets geschreven heeft
En die alleen in zijn verbeelding
Tot de bodem heeft geleefd

En het café waar ik kwam
Op de Place de Clichy
Tussen hoeren en heren
Tussen alles en niets
Tussen schrijvers en schilders
Met vergeten namen
Ze deden niet veel
Maar ze konden goed praten

Kijk naar buiten vriend
De wereld draait en draait
We jagen allemaal op iets
Of worden opgejaagd
Laat ons doen alsof
Er niemand op ons wacht
Laat ons reizen door de tijd
Naar dat wat was

Naar de lente
Naar de parken
De fonteinen in de zon
Waar de liefde werd geboren
Waar het einde niet bestond
Naar de lonkende terrassen
In het Latijnse kwartier
Waar ik de hemel wou bestormen
Met mijn woorden op papier

En ik danste met de liefde
Van mijn leven op straat
Overtuigt dat het goede
Het kwade verslaat
En ik weet nog hoe vaak
Ik de waarheid verzweeg
Terwijl ik zag hoe de liefde
In het donker verdween
In het donker verdween
In het donker verdween
In het donker verdween
In het donker verdween

Het is laat
Het is licht, het is morgen
En vandaag is gisteren geworden
Kom vriend
We heffen nog één glas
Op wat zal komen en wat was
Op dat wat zal komen en dat wat was
Nog één glas, vriend, op wat zal komen
Op dat wat zal komen

Kijk naar buiten vriend
De wereld draait en draait
We jagen allemaal op iets
Of worden opgejaagd

Laat ons doen alsof
Er niemand op ons wacht
Laat ons reizen door de tijd
Naar dat wat was

Het is laat
Het is licht, het is morgen
En vandaag is gisteren geworden

Kom vriend, wij heffen nog één glas
Wij heffen nog één glas
Op dat wat zal komen en dat, dat wat was
Dat wat was
Dat wat was
Dat wat was
Dat wat was
Dat wat was
Dat wat was
Dat wat was
Dat wat was

Calle Mouftard

Es tarde
Es claro, es mañana
Y hoy se ha convertido en ayer
Ven amigo
Levantamos una copa más
Por lo que vendrá y lo que fue

Un nuevo día
Los madrugadores ya están despiertos
En una hora
Este mundo entero se vuelve loco
Entonces los autos están uno al lado del otro
En un camino que solo Dios sabe a dónde lleva

Ven amigo, tomaremos enseguida
El primer tren
Para estar en París
Antes de la noche

Y te mostraré donde quería vivir
En la Calle Mouftard
Con la mujer de mis sueños
Tenía diecinueve años
Con la pretensión de un poeta
Que aún no ha escrito nada
Y que solo en su imaginación
Ha vivido hasta el fondo

Y el café al que iba
En la Plaza de Clichy
Entre prostitutas y caballeros
Entre todo y nada
Entre escritores y pintores
Con nombres olvidados
No hacían mucho
Pero sabían hablar bien

Mira afuera amigo
El mundo gira y gira
Todos perseguimos algo
O somos perseguidos
Hagamos como si
Nadie nos estuviera esperando
Viajemos en el tiempo
A lo que fue

A la primavera
A los parques
Las fuentes bajo el sol
Donde nació el amor
Donde el final no existía
A las tentadoras terrazas
En el Barrio Latino
Donde quería conquistar el cielo
Con mis palabras en papel

Y bailé con el amor
De mi vida en la calle
Convencido de que el bien
Vence al mal
Y recuerdo cuántas veces
Oculté la verdad
Mientras veía cómo el amor
Desaparecía en la oscuridad
En la oscuridad desaparecía
En la oscuridad desaparecía
En la oscuridad desaparecía
En la oscuridad desaparecía

Es tarde
Es claro, es mañana
Y hoy se ha convertido en ayer
Ven amigo
Levantamos una copa más
Por lo que vendrá y lo que fue
Por lo que vendrá y lo que fue
Una copa más, amigo, por lo que vendrá
Por lo que vendrá

Mira afuera amigo
El mundo gira y gira
Todos perseguimos algo
O somos perseguidos

Hagamos como si
Nadie nos estuviera esperando
Viajemos en el tiempo
A lo que fue

Es tarde
Es claro, es mañana
Y hoy se ha convertido en ayer

Ven amigo, levantamos una copa más
Levantamos una copa más
Por lo que vendrá y eso, eso que fue
Eso que fue
Eso que fue
Eso que fue
Eso que fue
Eso que fue
Eso que fue
Eso que fue
Eso que fue

Escrita por: Stef Bos