Zondag in Soweto
Het is zondag
In Soweto
De stad is stil
Niemand werkt
Ik sta met veertig mensen
In een kamer
Vier op vier
Het is een kerk
Ze bidden en
Ze dansen
Ze geven mij het woord
Ik zeg
Dit is de eerste keer
Dat ik in iets geloof
Ik geloof
En vraag niet wat
Maar ik geloof
In deze dag
Ik geloof
Vraag niet in wie
Maar ik geloof
Wat ik hier zie
Ik geloof in wat ik zie
Mijn huidskleur
Is het uniform
Van de oude orde
De vrijheid en gelijkheid
Zijn een wet geworden
Maar hier zie je nog
De sporen
Van de blinde haat
De tijden zijn
Veranderd
Voor sommigen te laat
Ik zie een oude vrouw
Ze bidt en ze beeft
Zij zegt dat zij
Iedereen vergeeft
Ik kan er met mijn hoofd niet bij
Zij vertelt hoe voor haar ogen
Een kind werd afgeschoten
En ik sta hier
En ik weet niet
Wat ik zeggen moet
Ik zie de rode aarde
Ik voel het zwarte bloed
De rode aarde
Het zwarte bloed
De rode aarde
Het zwarte bloed
De rode aarde
Het zwarte bloed
Domingo en Soweto
Es domingo
En Soweto
La ciudad está callada
Nadie trabaja
Estoy con cuarenta personas
En una habitación
Cuatro por cuatro
Es una iglesia
Ellos rezan y
Ellos bailan
Me dan la palabra
Digo
Esta es la primera vez
Que creo en algo
Creo
Y no pregunto qué
Pero creo
En este día
Creo
No pregunto en quién
Pero creo
Lo que veo aquí
Creo en lo que veo
Mi color de piel
Es el uniforme
De la antigua orden
La libertad y la igualdad
Se han convertido en ley
Pero aquí todavía ves
Las huellas
Del odio ciego
Los tiempos han
Cambiado
Para algunos, demasiado tarde
Veo a una anciana
Reza y tiembla
Ella dice que perdona
A todos
No puedo entenderlo
Ella cuenta cómo ante sus ojos
Un niño fue disparado
Y estoy aquí
Y no sé
Qué decir
Veo la tierra roja
Siento la sangre negra
La tierra roja
La sangre negra
La tierra roja
La sangre negra
La tierra roja
La sangre negra