Moed, Susanne
De achtste maart, om twaalf uur 's nachts
Moest jij je land verlaten
Samen met je ouders
Het einde van een heksenjacht
Acht maanden in een kerker
Maar geen gebogen schouders
Eerst wilde je de wereld zien
Maar mocht het land niet uit
Toen deed je het op jouw manier
En werd je in jouw vlucht gestuit
Moed, Susanne, en als je hier bent, trek je eigen plan
Moed, Susanne, nu geen versperring, jou weerhouden kan
Geen gevangenis en geen gordijn
Geen geschiedenis, jouw eigen leven
Als kind was je nog enthousiast
Vervuld van idealen
Een perfekt socialisme
Maar jouw gedrag was ongepast
Te vrij en ongebonden
Niet geschikt voor het mechanisme
Vijftig meter voor de grens
Werd jouw leven tot een hel
Weken, maanden ondervraging
Brachten jou van cel tot cel
Jouw cel was vochtig, vuil en koud
Het eten niet te vreten
Je probeerde wat te praten
Een gummiknuppel, eeuwenoud
Heeft jou niet kunnen breken
Dus werd je vrijgelaten
Maar zeg me: wat is vrijheid
Moed, Susanne, en als je hier bent, trek je eigen plan
Moed, Susanne, nu geen versperring, jou weerhouden kan
Moed, Susanne, en maak er nu je eigen leven van
Valentía, Susanne
El ocho de marzo, a medianoche
Tuviste que abandonar tu país
Junto a tus padres
El fin de una caza de brujas
Ocho meses en una mazmorra
Pero sin hombros caídos
Al principio querías ver el mundo
Pero no te permitieron salir del país
Entonces lo hiciste a tu manera
Y en tu huida te detuvieron
Valentía, Susanne, y cuando estés aquí, sigue tu propio camino
Valentía, Susanne, ahora ninguna barrera puede detenerte
Sin prisión y sin cortina
Sin historia, tu propia vida
De niña eras aún entusiasta
Llena de ideales
Un socialismo perfecto
Pero tu comportamiento era inapropiado
Demasiado libre e independiente
No apto para el mecanismo
A cincuenta metros de la frontera
Tu vida se convirtió en un infierno
Semanas, meses de interrogatorios
Te llevaron de celda en celda
Tu celda era húmeda, sucia y fría
La comida incomible
Intentaste hablar un poco
Una porra de goma, antigua
No pudo quebrantarte
Así que te liberaron
Pero dime: ¿qué es la libertad?
Valentía, Susanne, y cuando estés aquí, sigue tu propio camino
Valentía, Susanne, ahora ninguna barrera puede detenerte
Valentía, Susanne, y haz de tu vida tu propia creación