We’re In Love
You could absolutely break my heart
That’s how I know that we’re in love
I don’t need the symbol of a scar
So put down the knife
We’re not swapping blood
Isn’t it enough
That we stripped down to our skin
Cold and porcelain
Like bathers in a painting
And I told you of your past lives
Every man you’ve ever been
It wasn’t flattering
But you listened like it mattered
I feel crazy in ways I never say
Will you still love me if it turns out I’m insane?
I know what you’ll say
But it helps to hear you say it, anyway
Some October, in the future
I’ll run out of trash TV
And I’ll be feeling lonely
So I’ll walk to karaoke
Sing the song you wrote about me
Never once checking the words
I hope that no one sings along
I hope that I am not a regular
Damn, that makes me sad
It doesn’t have to be like that
If you rewrite your life, may I still play a part?
In the next one, will you find me?
I’ll be the boy with the pink carnation pinned to my lapel
Who looks like hell and asks for help
And if you do, I’ll know it’s you
I can’t imagine you without
The same smile in your eyes
There is something about you
That I will always recognize
And if you don’t remember
I will try to remind you
Of the hummingbirds
You know the ones
And the baby scorpion
And the winter lunar halo
And the walk we took in the Redwoods
I could go on and on and on and I will
Go on and on and on until
It all comes back
We zijn verliefd
Je zou mijn hart absoluut kunnen breken
Dat is hoe ik weet dat we verliefd zijn
Ik heb het symbool van een litteken niet nodig
Dus leg het mes neer
We wisselen geen bloed uit
Is dat niet genoeg
Dat we ons hebben ontkleed tot op onze huid
Koud en porselein
Als zwemmers in een schilderij
En ik vertelde je over je vorige levens
Elke man die je ooit bent geweest
Het was niet flatterend
Maar je luisterde alsof het ertoe deed
Ik voel me gek op manieren die ik nooit zeg
Zul je nog van me houden als het blijkt dat ik gek ben?
Ik weet wat je zult zeggen
Maar het helpt om het toch van je te horen
In een oktober, in de toekomst
Zal ik geen trash TV meer hebben
En zal ik me eenzaam voelen
Dus loop ik naar de karaoke
Zing het lied dat je over mij schreef
Nooit eens de woorden checkend
Ik hoop dat niemand meezingt
Ik hoop dat ik geen regelmatige ben
Verdomme, dat maakt me verdrietig
Het hoeft niet zo te zijn
Als je je leven herschrijft, mag ik dan nog een rol spelen?
In de volgende, vind je me dan?
Ik ben de jongen met de roze anjer op mijn revers
Die eruitziet als de hel en om hulp vraagt
En als je dat doet, weet ik dat jij het bent
Ik kan me jou niet voorstellen zonder
Dezelfde glimlach in je ogen
Er is iets aan jou
Dat ik altijd zal herkennen
En als je het je niet herinnert
Zal ik proberen je te herinneren
Aan de kolibries
Je weet wel, die
En de baby schorpioen
En de winterse maanhalo
En de wandeling die we maakten in de Redwoods
Ik kan doorgaan en doorgaan en doorgaan en dat zal ik
Doorgaan en doorgaan en doorgaan totdat
Het allemaal terugkomt