Corduroy
Indifferent to the people I detest
But it harms me in a way that even I cannot detect
In my own flesh and blood
(In my own flesh and blood)
I think I've had enough
(I think I've had enough, I've had enough)
I welcome death with open arms
Like an old friend I haven't seen
Since I was young, when young was old
When Daddy did terrible things
Maybe I'd feel better then, when I leave you like this
(Don't let me leave, don't let me leave, don't let me leave it all behind)
While some days are not that bad
And even pleasant one might say
I can't control the thoughts I have
I can't control the present wave
Of emotion
Anxiously hoping
For something or someone
For anything at all
I can't imagine a life without familiarity
I can't imagine what it's like to live
With certainty, I like to re-watch movies
So I know the end of every scene
I know the end of everything
I do, because I won't ever leave
My room
It's safer here, safety's all I want and all I need
Buried my issues here, deep within the walls and in my dreams
In my own atmosphere is where I'll die
So, let me die in peace
I'm on my final breath, my final steps
I've never felt so free
But my head's spinning
I can't help but think of who I'm abandoning
And suddenly my chest cries out in pure panic
It cannot end like this
I say with strength I haven't felt before
And that's when it finally hits
With my hands sweating
Climb down from the ledge of what's all so threatening
But it don't cause me fear no more
My fingers touch the fabric of my jacket made of corduroy
Reminding me of Brentwood and the things that I would die to see again
Die to see again
Die to see again
Die to see again
Whoa, oh
With my jacket made of corduroy
I know what I stand to lose
My life, my soul, my time, my home, my thoughts, my sweet and sour youth
I can't let go of who I was but I can cut myself in two
And I can pick up all the pieces
And let everybody choose
Choose
Yeah. It's all in your mind, boy, it's all in your head
Leave it all behind you can finish when you're dead
I'll be waiting for you here
When this madness finally ends
Remember who you are, don't forget her when your head's spinning
Stuck in a room with the television on
While you're tripping on 'shrooms
You got your thoughts spilling
But none of it's true
It's a facade
Your heart can tear apart the parts
That make it you
Hello again. It's nice to see you're back
Did you like the things you saw
And do you finally understand why I wear corduroy?
I really like corduroy
Hello, my friend
Anything you'd like to ask?
Any unresolved illusions in your head that make you gag?
I'm just one-call away
So, please, don't be afraid
To call me back
Corduroy
Onverschillig tegenover de mensen die ik verafschuw
Maar het schaadt me op een manier die ik zelf niet eens kan waarnemen
In mijn eigen vlees en bloed
(Uit eigen vlees en bloed)
Ik denk dat ik er genoeg van heb
(Ik denk dat ik er genoeg van heb, ik heb er genoeg van)
Ik verwelkom de dood met open armen
Als een oude vriend die ik al een tijdje niet heb gezien
Sinds ik jong was, toen jong nog oud was
Toen papa vreselijke dingen deed
Misschien voel ik me dan beter, als ik je zo achterlaat
(Laat me niet weggaan, laat me niet weggaan, laat me dit alles niet achterlaten)
Hoewel sommige dagen niet zo slecht zijn
En zelfs aangenaam, zou je kunnen zeggen
Ik kan mijn gedachten niet beheersen
Ik kan de huidige golf niet beheersen
Van emotie
Vol spanning hopend
Voor iets of iemand
Voor wat dan ook
Ik kan me geen leven zonder vertrouwdheid voorstellen
Ik kan me niet voorstellen hoe het is om te leven
Ik kijk films absoluut graag opnieuw
Dus ik ken het einde van elke scène
Ik ken het einde van alles
Ja, want ik ga nooit weg
Mijn kamer
Het is hier veiliger, veiligheid is alles wat ik wil en alles wat ik nodig heb
Ik heb mijn problemen hier begraven, diep in de muren en in mijn dromen
In mijn eigen atmosfeer zal ik sterven
Laat me dus in vrede sterven
Ik ben op mijn laatste adem, mijn laatste stappen
Ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld
Maar ik word duizelig
Ik kan niet anders dan denken aan wie ik in de steek laat
En plotseling slaakt mijn borst een kreet van pure paniek
Zo kan het niet eindigen
Ik zeg het met een kracht die ik nog nooit eerder heb gevoeld
En dan dringt het eindelijk door
Met zwetende handen
Klim van de richel af, weg van al dat dreigende
Maar het boezemt me geen angst meer in
Mijn vingers raken de corduroy stof van mijn jas
Het doet me denken aan Brentwood en de dingen die ik dolgraag weer zou willen zien
Ik wil het dolgraag weer zien
Ik wil het dolgraag weer zien
Ik wil het dolgraag weer zien
Wow, oh
Met mijn jas van corduroy
Ik weet wat ik te verliezen heb
Mijn leven, mijn ziel, mijn tijd, mijn thuis, mijn gedachten, mijn zoete en zure jeugd
Ik kan niet loslaten wie ik was, maar ik kan mezelf wel in tweeën snijden
En ik kan alle stukjes bij elkaar rapen
En laat iedereen kiezen
Kiezen
Ja. Het zit allemaal in je hoofd, jongen, het zit allemaal in je hoofd
Laat alles achter je, je kunt het afmaken als je dood bent
Ik wacht hier op je
Wanneer deze waanzin eindelijk voorbij is
Onthoud wie je bent, vergeet haar niet als je hoofd tolt
Opgesloten in een kamer met de televisie aan
Terwijl je aan het trippen bent op paddenstoelen
Je laat je gedachten de vrije loop
Maar niets daarvan is waar
Het is een façade
Je hart kan de delen verscheuren
Dat maakt het jou
Hallo allemaal. Leuk dat je er weer bent
Vond je het leuk wat je zag?
En begrijp je nu eindelijk waarom ik corduroy draag?
Ik vind corduroy erg mooi
Hallo, mijn vriend
Heb je nog vragen?
Heb je nog onopgeloste illusies in je hoofd waar je misselijk van wordt?
Ik ben slechts één telefoontje verwijderd
Dus wees alsjeblieft niet bang
Om mij terug te bellen