Je Moest Waarschijnlijk Gaan
Ik lees de advertentie
de zwarte omlijning benadrukt de essentie
omschrijving voor die andere dimentie
De letters van je naam, ze branden in m'n netvlies
emoties hectisch, ik wil rustig blijven
maar 't lukt me net niet
Brok in m'n keel, druk op m'n oren,
wil de vraag die ik van binnen stel niet horen:
"Heb ik echt m'n beste vriend verloren?"
Ja ik hoorde het eerder door de hoorn van de telefoon
maar dit sjabloon bevestigt het pas echt en het is ongewoon
Ofschoon de woorden er toch duidelijk en echt staan,
niet weggaan
Hey, ik zal m'n pijn niet in de weg staan
door mezelf te confronteren met de feiten
Niemand iets verwijten, maar flarden van spijt,
ze vliegen als tapijten door m'n hoofd
Maar yo, ik kan de klok niet keren
Even later al op weg je familie te condoleren
Je leeft maar heel kort
Ik loop langzaam degenen achterna waar ik achter sta
neem alles in me op en omhels, eerst je pa en ma
en zie daarna daarna het verdriet van je zus
Doe even lief en ik sus, geef haar een brief en een kus
Ik vraag: 'Wil je dit eehh.. aan Michiel geven?"
Ze belooft dat ze 'm voorleest,
ik hoop dus dat je 'm hoort voordat je doorsjeest
naar het leven na de dood
Probeer m'n verstand op nul te zetten,
maar sta rationeel even rood
En voel me slap als ik stap naar je kist,
ik slik van onbegrip en klap haast dicht
als ik naar adem hap,
Angst, schuld en woede worden aangekaart
maar verdriet bedaart, je wordt door velen aangestaard
en je staat opgebaard
Daar lig je dan, is dit het dan?
Wist ik het maar, wist je er zelf al van?
Trok je het niet meer, of was dit je plan?
Ik maak een vuist, stamel je naam en pink een traan
ik wil bij alles stilstaan, maar ik moet zodadelijk gaan
want de condoleance is voorbij,
Het afscheid is nabij, je weet, Brain is zeker niet van steen
maar blijft nu wel een kei
Nog een laatste blik, ik slik en ga vlug
want yo, je moest waarschijnlijk gaan,
maar komt zeker nooit meer terug
Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan
maar je moest waarschijnlijk gaan
Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan
maar je moest waarschijnlijk gaan
Je leeft maar heel kort
De ceremonie is voorbij,
iedereen doet semi-opgelucht en quasi-blij
maar echte rust is er haast niet bij,
meer een suggestieve sfeer van een schone lei
Er vormt zich wederom een rij
en met vrienden sta ik zij-aan-zij
een net kloffie en een ...... laat 't roughe in de steek
Nog even medeleven met koffie en cake
Ey yo, van Beek, denk ik van binnen,
maar woordeloos kom ik tot m'n zinnen
Wetend dat die echte pijn nu gaat beginnen
de klap en de leegte, het besef van het verlies
M'n hersenvlies kraakt en net zoals servies
breekt de spanning heel gemakkelijk,
Het leven is vergankelijk, soms verachtelijk,
altijd van tijd afhankelijk
Maar tijdloos ben je nu en feilloos
ook al was je grenzeloos, je bent nooit mateloos
Het is een schrale troost, misschien,
maar ik blijf geloven in vriendschap
Eindeloos, hier beneden of daarbovenin
sprakeloos, werden we tegen het einde,
er was het een en ander loos
we werden minder close, je was boos
Maar niemand koos
voor de manier waarop het afliep
Schuld is niet toepasselijk
maar hey, dat doet zeer, dat het zo maf liep
En het vreemde is, je bent gecremeerd,
geen steen of urn is nooit teruggekeerd
naar een plek door jouw ziel beheerd
Begrijp me niet verkeerd, het is gegaan zoals het ging
je bent vergaan, verre van herinnering die blijft bestaan
Ik hoop echt dat je stierf in vrede met jezelf
alle pijn verleden tijd en tevreden met jezelf
Het klinkt raar, naar, onwerkelijk maar waar
misschien ben je daar nu echt onsterfelijk
en is het hiernamaals, de sigaar
Want je vibe is wat me altijd bijblijft
en aan m'n zij blijft, voordat ik optreed of een rhyme schrijf
connect ik even met je ziel, met Michiel, het klinkt debiel
maar het is real, net zoals m'n liefde voor vinyl
En altijd op je sterfdag, ben ik even alleen
en koop een plaat die me raakt,
dan zijn we eventjes één
en yo, die band zal voor altijd doorgaan
Want ook al lijk je soms teloor gegaan
je ziel blijft voor altijd voortbestaan
Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan
maar je moest waarschijnlijk gaan
Op veel te jonge leeftijd, is van ons heengegaan
alsof het lot m'n partner was en ze is nu vreemdgegaan
Zoveel niet gezegd, zoveel niet gemaakt, zoveel niet gedaan,man
maar je moest waarschijnlijk gaan, man
Je leeft maar heel kort
Daar doe je niets aan
Probablemente Tenías que Irte
Leo el anuncio
el contorno negro resalta la esencia
descripción para esa otra dimensión
Las letras de tu nombre, arden en mis ojos
emociones caóticas, quiero mantener la calma
pero no lo logro
Nudo en la garganta, presión en los oídos,
no quiero escuchar la pregunta que me hago por dentro:
'¿Realmente he perdido a mi mejor amigo?'
Sí, lo escuché antes por teléfono
pero este patrón lo confirma de verdad y es inusual
Aunque las palabras están claras y reales ahí,
no te vayas
Hey, no me interpondré en mi dolor
al enfrentarme a los hechos
No culpar a nadie, pero retazos de arrepentimiento,
vuelan como alfombras por mi cabeza
Pero hey, no puedo retroceder el tiempo
Poco después ya estoy en camino a dar el pésame a tu familia
Vives solo por muy poco tiempo
Camino lentamente detrás de aquellos a quienes apoyo
absorbo todo y abrazo, primero a tu papá y mamá
y luego veo la tristeza de tu hermana
Actúo amablemente y la calmo, le doy una carta y un beso
Pregunto: '¿Quieres darle esto a Michiel?'
Ella promete que se la leerá,
así que espero que la escuches antes de partir
hacia la vida después de la muerte
Intento poner mi mente en blanco,
pero racionalmente me pongo rojo
Y me siento débil al acercarme a tu ataúd,
trago por la incomprensión y casi me desplomo
cuando respiro con dificultad,
Miedo, culpa y enojo son abordados
pero la tristeza se calma, eres observado por muchos
y estás en el velorio
Ahí yaces, ¿es esto todo?
Ojalá lo supiera, ¿ya lo sabías tú?
¿Ya no lo soportabas, o era este tu plan?
Hago un puño, balbuceo tu nombre y suelto una lágrima
quiero detenerme en todo, pero debo irme enseguida
porque el pésame ha terminado,
La despedida está cerca, sabes, Brain no es de piedra
pero ahora es un duro
Una última mirada, trago y me voy rápido
porque hey, probablemente tenías que irte,
pero definitivamente nunca regresarás
A una edad demasiado joven, nos dejaste
como si el destino fuera mi pareja y ahora me engañó
Tanto no dicho, tanto no hecho, tanto no logrado
pero probablemente tenías que irte
A una edad demasiado joven, nos dejaste
como si el destino fuera mi pareja y ahora me engañó
Tanto no dicho, tanto no hecho, tanto no logrado
pero probablemente tenías que irte
Vives solo por muy poco tiempo
La ceremonia ha terminado,
todos actúan semi-aliviados y casi felices
pero la verdadera paz casi no está presente,
más bien un ambiente sugestivo de un nuevo comienzo
Se forma nuevamente una fila
y con amigos estoy lado a lado
bien vestidos y un... dejan la rudeza de lado
Un poco de compasión con café y pastel
Ey yo, Beek, pienso por dentro,
pero sin palabras recupero la compostura
Sabiendo que el verdadero dolor apenas comienza
el golpe y el vacío, la conciencia de la pérdida
Mi cerebro cruje y al igual que la vajilla
la tensión se rompe fácilmente,
La vida es efímera, a veces despreciable,
siempre dependiente del tiempo
Pero ahora eres atemporal y sin fallas
aunque fueras ilimitado, nunca fuiste desmedido
Es un consuelo escaso, quizás,
pero sigo creyendo en la amistad
Infinita, aquí abajo o allá arriba
sin palabras, nos distanciamos al final,
hubo algunas cosas extrañas
nos volvimos menos cercanos, estabas enojado
Pero nadie eligió
la forma en que terminó
La culpa no aplica
pero hey, duele, que haya sido tan extraño
Y lo extraño es, fuiste cremado,
inguna piedra o urna nunca regresó
a un lugar gobernado por tu alma
No me malinterpretes, sucedió como sucedió
te desvaneciste, lejos de ser un recuerdo que perdura
Realmente espero que hayas muerto en paz contigo mismo
todo dolor en el pasado y satisfecho contigo mismo
Suena extraño, desagradable, irreal pero cierto
quizás ahora eres realmente inmortal allá
y el más allá, es el premio
Porque tu vibra es lo que siempre me queda
y permanece a mi lado, antes de actuar o escribir una rima
conecto brevemente con tu alma, con Michiel, suena tonto
pero es real, al igual que mi amor por el vinilo
Y siempre en tu aniversario de muerte, estoy solo por un momento
y compro un disco que me conmueve,
entonces somos uno por un instante
y hey, esa conexión seguirá por siempre
Porque aunque a veces parezcas perdido
tu alma seguirá existiendo eternamente
A una edad demasiado joven, nos dejaste
como si el destino fuera mi pareja y ahora me engañó
Tanto no dicho, tanto no hecho, tanto no logrado
pero probablemente tenías que irte
A una edad demasiado joven, nos dejaste
como si el destino fuera mi pareja y ahora me engañó
Tanto no dicho, tanto no hecho, tanto no logrado, hermano
pero probablemente tenías que irte, hermano
Vives solo por muy poco tiempo
Eso no se puede evitar