Miljoniem, miljardiem
Daudz, miljoniem, miljardiem krīt
Zvaigznes, bet tavējā spīd,
Un manējā ar'.
Un, kad tu dzisīsi, tad arī es
Mainīšu pasaules,
Vai gribu vai nē.
Vēl mazliet, un es zināšu vairāk kā drīkst.
Vēl mazliet, ne, nē, tālāk nedrīkst…
Klausies, un tad mēs reiz teiksim - tas mūsu.
Un ziema, un pavasars vēls,
Un meita, un dēls.
Un tad, kad pienāks pasaules gals
Vai iestāsies mūžīgais sals,
Mēs sadegsim kopā.
Vēl mazliet, un es zināšu vairāk kā drīkst.
Vēl mazliet, ne, nē, tālāk nedrīkst…
Mums jāmācās pieskarties lietām, kas deg,
Neslīkt, ja dziļumā ved, un negulēt,
Ja nāk miegs.
Mums jāmācās redzēt neredzamo,
Mīlēt ienīstamo,
Un sajust to pašu NEKO…
Vēl mazliet, un es zināšu vairāk kā drīkst.
Vēl mazliet, ne, nē, tālāk nedrīkst…
Millionen, Milliarden
Viel, Millionen, Milliarden Licht
Sterne, doch dein strahlt,
Und mein auch.
Und wenn du singst, dann auch ich
Werde die Welt verändern,
Ob ich will oder nicht.
Noch ein wenig, und ich werde mehr wissen als jetzt.
Noch ein wenig, nein, nein, weiter nicht...
Hör zu, und dann werden wir einmal sagen - das ist unser.
Und Winter, und Frühling noch,
Und Tochter, und Sohn.
Und dann, wenn das Ende der Welt kommt
Oder die ewige Kälte eintritt,
Werden wir zusammen verbrennen.
Noch ein wenig, und ich werde mehr wissen als jetzt.
Noch ein wenig, nein, nein, weiter nicht...
Wir müssen lernen, die Dinge zu berühren, die brennen,
Nicht aufzugeben, wenn die Tiefe ruft, und nicht zu schlafen,
Wenn der Schlaf kommt.
Wir müssen lernen, das Unsichtbare zu sehen,
Die Unwillkommene zu lieben,
Und das gleiche NICHTS zu fühlen...
Noch ein wenig, und ich werde mehr wissen als jetzt.
Noch ein wenig, nein, nein, weiter nicht...