De Liefde Moe
De liefde kent de tijd te goed
Uren sterven als tantes op zondag
Is het voorjaar, is het winter
De bomen ontvangen de wind en buigen
Mijn verlangen is moe, mijn adem tandenloos
Ik ben het lichaamsdelen noemen moe
Zoals wij deden, tintelend van ontdekking
Ik ben de liefde moe
Alles gaat nu zwerven, door de wind verjaagd
Mijn handen, haar handen, mijn woorden
Seizoenen, wij nemen de pijn mee
Volgen de snelle liefde en sterven
Ik zal zeker sterven, zwervend
De liefde zoekend waar hij al eerder was
Tandenloos en moe
Cansado del Amor
La pasión conoce bien el tiempo
Horas mueren como tías los domingos
¿Es primavera, es invierno?
Los árboles reciben el viento y se inclinan
Mi deseo está cansado, mi aliento sin dientes
Estoy cansado de nombrar las partes del cuerpo
Como solíamos hacer, vibrando de descubrimiento
Estoy cansado del amor
Todo ahora va vagando, dispersado por el viento
Mis manos, sus manos, mis palabras
Estaciones, llevamos el dolor con nosotros
Siguiendo el amor rápido y muriendo
Seguramente moriré, vagando
Buscando el amor donde ya estuvo antes
Sin dientes y cansado