Ik Was Erbij
En in wat eens de loopgraaf was
Nu een modder plas
Biedt het lijk van een soldaat
Nog het enig houvast.
En recht op tegen de wand
Een kameraad
Beide benen zijn verdwenen
De dood in zijn gelaat
En alleen de rug nog zichtbaar
Naast het smal plankier
Geduwd niet uitgegleden
De officier
En er schreeuwt er een voluit
Als hij de armen uitgespreid
De volle laag ontvangt
Het einde van zijn strijd
En het lichaam van een man
Hangt in het prikkeldraad
Geraakt onder zijn helm
Gezicht zonder gelaat
Vertel van die verschrikking
Maar niet aan mij
Ik hoef niet meer te weten
Ik was er bij
En tegen over elkaar
Twee mannen in het veld
Wie het eerste steekt die leeft
Maar allebei sowieso een held
En 's nachts hoor je ze zingen
Vanuit de loopgraaf aan de overkant
Zo klinken dus de stemmen
Van de vijand
En doodstil op zijn rug
Bedekt onder een vlag
De man zonder benen
Die naar huis toe mag
Vertel van die verschrikking
Maar niet aan mij
Ik hoef niet meer te weten
Ik was er bij
En in de stad viert de soldaat het feest
Dat hij het heeft gehaald
Terwijl in alle bedden van de stad
Voor de liefde wordt betaald
En veilig verder in de hoofdstad
Met het wijnglas in den hand
Toasten de hoge hoeden heren
Op volk en vaderland
Vertel maar van die leugen
Maar niet aan mij
Ik hoef niet meer te weten
Ik was er bij
Ik vond daar mijn dood
En hoewel vergeten gegaan
Geeft het als precies kompas
In deze keer bestaan
Mijn richting aan
Estuve allí
En lo que una vez fue la trinchera
Ahora un charco de barro
El cadáver de un soldado
Ofrece el único apoyo
Y de pie contra la pared
Un camarada
Ambas piernas han desaparecido
La muerte en su rostro
Y solo la espalda aún visible
Junto al estrecho pasillo
Empujado, no resbalado
El oficial
Y uno grita a todo pulmón
Cuando extiende los brazos
Recibe el golpe completo
El fin de su lucha
Y el cuerpo de un hombre
Cuelga en el alambre de púas
Atrapado bajo su casco
Rostro sin semblante
Habla de esa horror
Pero no a mí
No necesito saber más
Estuve allí
Y frente a frente
Dos hombres en el campo
Quien apuñale primero, vive
Pero ambos son héroes de todos modos
Y por la noche los escuchas cantar
Desde la trinchera al otro lado
Así suenan las voces
Del enemigo
Y en silencio absoluto boca arriba
Cubierto con una bandera
El hombre sin piernas
Que puede regresar a casa
Habla de esa horror
Pero no a mí
No necesito saber más
Estuve allí
Y en la ciudad el soldado celebra
Que lo ha logrado
Mientras en todas las camas de la ciudad
Se paga por amor
Y seguro en la capital
Con la copa de vino en la mano
Los caballeros de los altos sombreros brindan
Por el pueblo y la patria
Pero habla de esa mentira
Pero no a mí
No necesito saber más
Estuve allí
Encontré allí mi muerte
Y aunque olvidada y pasada
Sirve como brújula precisa
En esta existencia
Marcando mi rumbo