mamma
Wie praat er over eenzaamheid
Die nooit alleen is, mamma
Wie praat er over vrienden zijn
Wiens hart van steen is, mamma
Wie roept er luid van pijn
Verdooft zich met de wijn, mamma
Wie wil er graag volwassen zijn
Maar gedraagt zich klein, mamma
Help me uit de nood, mamma
Want ik ben als de dood
Hoe me vast
Wie zingt er schreeuwend van gevoel
Beweert een heleboel, mamma
Wie herhaalt dat het hem spijt
Maar heeft zelf nooit tijd, mamma
Ik ben zo bang, mamma
Leven duurt zo lang
Hou me vast
Wie zingt voluit van zijn verdriet
Maar een ander hoort hij niet, mamma
Wie heeft er medelijden met zichzelf
Verwart dat met verdriet, mamma
Neem me op je schoot, mamma
Want ik ben als de dood
Hou me vast
Mamá
¿Quién habla de la soledad
Si nunca está solo, mamá?
¿Quién habla de tener amigos
Cuando su corazón es de piedra, mamá?
¿Quién grita de dolor
Y se adormece con el vino, mamá?
¿Quién quiere ser adulto
Pero se comporta como un niño, mamá?
Ayúdame en mi apuro, mamá
Porque tengo miedo
Abrázame fuerte
¿Quién canta a gritos sus sentimientos
Y dice muchas cosas, mamá?
¿Quién repite que lo siente
Pero nunca tiene tiempo, mamá?
Tengo tanto miedo, mamá
La vida es tan larga
Abrázame fuerte
¿Quién canta con todo su dolor
Pero no escucha a los demás, mamá?
¿Quién se compadece de sí mismo
Confundiéndolo con tristeza, mamá?
Tómame en tus brazos, mamá
Porque tengo miedo
Abrázame fuerte