Brief
Ik heb een tijdschrift met een vers ontvangen
Dat ding heb jij klaarblijkelijk gedicht;
Nou, wel bedankt! Maar heeft jouw brave vader
Jouw zang van wee misschien al bijgelicht
Ik kreeg tenminste, toen ik zat te lezen
Een soort van kriebel om erop los te slaan:
Waar haal jij, aap van nog geen twintig jaren
Goddome, zoveel flauwekul vandaan
Als jij verliefd bent, en dat mag ik horen:
(Ik ben het ook en meer dan eens geweest!)
Loop dan desnoods een uur lang op je handen
Dat is normaal en dat verfrist je geest
Maar maak geen 'vaerzen' vol geklutste weemoed
En gelardeerd met artistiek sjagrijn
Die, als ze daarna dan in druk verschijnen
Een schande voor je naastbestaanden zijn
Op m'n kantoor, daar vroeg vandaag de juffrouw
Die meestal al m'n zakenbrieven tikt:
"Betoel, meneer, is u nu heus die dichter?"
Toen is je oom van woede haast gestikt
Jij draagt mijn naam, van achter en van voren
En als de weemoed jou tot dichten dwingt
Loop IK de kans, dat mijn kantoor zich dood lacht
Omdat de baas zo hartverscheurend zingt
Als jij wilt dichten, dicht dan een famille;
Als jij wilt zingen, zing dan in het bad
Dat deed je oom en dat deed ook je vader
Als hij een blauwtje opgelopen had
Ik waarschuw jou: krijg ik nogeens zo'n tijdschrift
Met hokus-pokus (jij noemt het een droom!)
Dan droom IK mee van dik hout zaagt men planken
Ziezo, die zit!... Dag Piet
Nou jij
Je oom
Breve
Recibí una revista con un verso
Esa cosa claramente la escribiste tú;
¡Bueno, gracias! Pero ¿tu buen padre
Ha iluminado tu canto de pesar quizás?
Al menos yo, cuando estaba leyendo
Sentí una especie de comezón por golpear;
¿De dónde sacas, mono de apenas veinte años,
Maldita sea, tanta tontería?
Si estás enamorado, y eso lo puedo escuchar:
(Yo también lo estoy y más de una vez lo he estado!)
Entonces, incluso camina una hora de manos
Eso es normal y refresca tu mente
Pero no escribas 'versos' llenos de melancolía revuelta
Y aderezados con un cinismo artístico
Que, cuando luego se imprimen
Son una vergüenza para tus parientes
En mi oficina, hoy temprano preguntó la señorita
Que generalmente escribe todas mis cartas comerciales:
'¿En serio, señor, usted es ese poeta?'
Entonces tu tío casi se ahoga de rabia
Tú llevas mi nombre, por delante y por detrás
Y si la melancolía te impulsa a escribir
YO corro el riesgo de que mi oficina se muera de risa
Porque el jefe canta de manera desgarradora
Si quieres escribir, escribe una novela familiar;
Si quieres cantar, canta en la bañera
Eso hacía tu tío y eso hacía también tu padre
Cuando había fracasado en el amor
Te advierto: si recibo otra revista así
Con trucos (¡tú lo llamas un sueño!)
Entonces yo sueño también con hacer leña de árbol caído
¡Ahí lo tienes!... Adiós Piet
Ahora tú
Tu tío
Escrita por: Leon Boedels