Dat, wat ik mis
Dat, wat ik mis, al zijn we met vakantie
Al krult m'n neus hier 's ochtends van de kou
Al loop ik ook in net hetzelfde jaeger
Waarin ik thuis, in Holland, loopen zou
Dat is de wind, zooals hij waait in Holland
Dat is het bosch in koper-bruine gloed
Dat is het paadje door de korenvelden
Dat is de kou, die tintelt in je bloed
Dat, wat ik mis in deze blauwe bergen
Of aan het strand hier ergens om de Zuid
En in 't pension met melk van eigen koetjes
Maar ook met rijst met eigen Indisch kruid
Dat is die eerste, echte nieuwe haring
De roggemik bij boeren op het land
Dat is de zee-met-zon bij ons in Holland
Dat is ons eigen Scheveningsche strand
Dat is een zitje aan de Promenade
Met een eenvoudig glaasje Hollandsch bier
Dat is een bankje 's middags in de Boschjes
Een kleintje koffie, 's zondags op de Pier
Wat ik hier mis, dat is zoo'n boerenhuisje
Met korenschoven naast een stukje wei
Een berkenlaantje naar de vage verte
Een denneboschje in de stille hei
Maar dat is ook zoo'n tintelende middag
Met strakke boomen en een vleugje vorst
Dat is de geur van onzen eigen winter
Van erwtensoep en boerenkool met worst
Dat is dat ouwe, kouwe kikkerlandje
Met al z'n regen en met al z'n wind
Maar dat ik toch, al wil ik het niet weten
Het mooiste land van heel de wereld vind
Eso que extraño
Eso que extraño, aunque estemos de vacaciones
Aunque mi nariz se enrosque por la mañana por el frío
Aunque vista la misma chaqueta
Que usaría en casa, en Holanda
Eso es el viento, como sopla en Holanda
Eso es el bosque en tonos cobrizos
Eso es el sendero entre los campos de trigo
Eso es el frío que te hace sentir vivo
Eso que extraño en estas montañas azules
O en la playa por el sur
Y en la pensión con leche de vacas propias
Pero también con arroz con especias indonesias
Eso es ese primer y verdadero arenque nuevo
El pan de centeno en las granjas
Eso es el mar con sol en nuestra Holanda
Eso es nuestra propia playa de Scheveningen
Eso es sentarse en el Paseo Marítimo
Con una simple copa de cerveza holandesa
Eso es un banco por la tarde en los Bosques
Un cafecito los domingos en el Muelle
Lo que extraño aquí es una casita de campo
Con gavillas de trigo junto a un pedazo de prado
Un sendero de abedules hacia el horizonte borroso
Un bosquecito de pinos en la tranquila bruma
Pero también es una tarde vibrante
Con árboles rígidos y un toque de escarcha
Eso es el olor de nuestro propio invierno
De sopa de guisantes y col rizada con salchicha
Eso es ese viejo y frío país de ranas
Con toda su lluvia y todo su viento
Pero que, aunque no quiera admitirlo
Encuentro el país más hermoso de todo el mundo