The end of a perfect day
Ik ben vergeten wat ik heb gedronken
Ik ben weer kwijt met wie ik heb gestept;
M'n boord ligt als een vaatdoek op de tafel
M'n buttonhole is liederlijk verlept
Ik zie nog vaag een vrouw met zeven boezems
Als een godin van ongebondenheid
Adoe... adoe... hoe raakt een man op leeftijd
Dat hele vat vol kromme spijkers kwijt
M'n vrouw heeft nog geen woord tot me gesproken
Die kijkt me aan en zegt alleen maar: "Bah!!!..."
Dat blonde cocktailkind van gisteravond
Was heel wat liever met haar 'oh, la, la!!!...'
Ik slik Norit, Gardan en Aspirine
Ik snak naar haring en naar zoutigheid
Edoch, m'n vrouw, die houdt de spen gesloten:
Ik ben haar liefde en haar haring kwijt
Hoe is het toch in godsnaam zo gelopen
Hoe kwam ik in die stomme cocktailtent
Ik zat om kwart voor elf nog met m'n eega
En met de Jansens en de resident
Hoe ben ik toen, verdomme, toch gaan dansen
En wie of wat heeft me daarna verleid
Om... ja om wat... dat is me al ontschoten
Hoe raak ik zo'n morele kater kwijt
Hoe ben ik toch in godsnaam thuis gekomen
En wie of wat heeft me naar bed gebracht
En bovendien nog in de kamer tamoe
Adoe... adoe... wie had dat ooit gedacht
Daar zit ik nou als Jobje op een mesthoop
Met om me heen slechts huiselijke nijd
Ik kan niet zien, niet denken en niet spreken
Hoe raak ik ooit zo'n vuile kater kwijt??
El fin de un día perfecto
He olvidado lo que he bebido
He perdido de vista con quién he bailado;
Mi cuello yace como un trapo en la mesa
Mi ojal está desaliñado
Apenas distingo a una mujer con siete pechos
Como una diosa de libertad
Ay... ay... cómo un hombre de edad
Puede perder todo un barril lleno de clavos torcidos
Mi esposa aún no me ha dirigido la palabra
Solo me mira y dice: ¡Bah!...
Esa rubia chica de cóctel de anoche
Era mucho más amable con su ¡oh, la, la!...
Trago Norit, Gardan y Aspirina
Anhelo arenque y salinidad
Sin embargo, mi esposa mantiene el pico cerrado:
He perdido su amor y su arenque
¿Cómo demonios sucedió todo esto?
¿Cómo terminé en ese estúpido bar de cócteles?
Estaba a las once menos cuarto con mi esposa
Y con los Jansens y el residente
¿Cómo demonios empecé a bailar entonces?
Y quién o qué me sedujo después
Para... sí para qué... eso ya se me olvidó
¿Cómo me deshago de una resaca moral así?
¿Cómo demonios llegué a casa?
Y quién o qué me llevó a la cama
Y además, completamente desmayado
Ay... ay... quién lo hubiera pensado
Ahí estoy como Job en un montón de estiércol
Con solo discordia doméstica a mi alrededor
No puedo ver, no puedo pensar, no puedo hablar
¿Cómo me desharé de una resaca tan sucia alguna vez?
Escrita por: Leon Boedels