Vergeten...
De mens souffreert zodra hij oud gaat worden
Aan al die kwaaltjes van z'n oude dag
Hij ziet in grijs en grauw en met een bril op
Dat, wat hij vroeger groen en fleurig zag
En hij vergeet al namen en al dingen
En loopt dan nijdig-peinzend op en neer
Totdat zo'n naam weer schiet door z'n geheugen
En schrijft hem op en... och, vergeet hem weer
En als z'n vrouw herinnert aan een datum
Iets uit hun jonge of verliefde tijd
Dan zucht hij: "Tja... wat is dat lang geleden
Wat raak je gauw die... eh... die dingen kwijt..."
Maar 't schiet hem toch meteen door z'n gedachten:
Herdenkingsdag! Van Kempen en Begeer
Een vaas? Een ring? Enfin, hij zal wel kijken
Hij schrijft het op... en hij vergeet het weer
En als een vriend uit lang verleden dagen
Na jaren opbelt: "Man, hoe gaat het jou?"
Dan schrikt hij: "God, ben jij het? Leef jij ook nog?"
En voelt wat warms, en dan opeens weer kou
Want och, die vriend, da's al zo lang geleden
En samen eten zegt zo weinig meer
Enfin, allright! "Waar kan ik je bereiken?"
En schrijft het op en... och, vergeet het weer
En als hij soms, heel soms, in z'n gedachten
Iets uit zijn jeugd toevallig weer beleeft
Z'n eerste hartzeer en het eerste meisje
Dat hij gevraagd, maar niet gekregen heeft
Dan peinst hij: "Tja... waar zou die zijn gebleven
Geen flauwe notie! Taal noch teken meer
Wie zou dat weten? Toch eens informeren..."
En schrijft het op en... hij vergeet het weer
Olvidado...
La persona sufre tan pronto como envejece
Con todos esos achaques de su vejez
Ve en gris y opaco y con anteojos puestos
Lo que antes veía verde y colorido
Y olvida nombres y cosas
Y camina enojado y pensativo de un lado a otro
Hasta que un nombre vuelve a su memoria
Y lo anota y... oh, lo olvida de nuevo
Y si su esposa le recuerda una fecha
Algo de su juventud o tiempo de enamorados
Él suspira: 'Bueno... eso fue hace mucho tiempo
Cómo se olvidan tan rápido esas... eh... esas cosas...'
Pero de inmediato le viene a la mente:
¡Día de conmemoración! De Kempen y Begeer
¿Un jarrón? ¿Un anillo? En fin, él lo revisará
Lo anota... y lo olvida de nuevo
Y si un amigo de tiempos pasados
Después de años llama: 'Hombre, ¿cómo estás?'
Él se asusta: '¡Dios mío, ¿eres tú? ¿Todavía estás vivo?'
Y siente algo cálido, y luego de repente frío
Porque oh, ese amigo, hace tanto tiempo
Y cenar juntos ya no significa mucho
¡Bueno, está bien! '¿Dónde puedo contactarte?'
Y lo anota y... oh, lo olvida de nuevo
Y si a veces, muy de vez en cuando, en sus pensamientos
Revive algo de su juventud por casualidad
Su primer desamor y la primera chica
A la que le pidió salir, pero no consiguió
Entonces reflexiona: 'Bueno... ¿dónde estará ahora?
¡Ni idea! Ni rastro más
¿Quién lo sabría? Debería preguntar...'
Y lo anota y... lo olvida de nuevo