Weet je nog wel....?
Weet je nog wel in die kom in de duinen
Waar ik je vroeg als verliefde student
Jij, die nu ook al met kwalen en kwaaltjes
Grijs en gerimpeld en grootmoeder bent
Weet je nog wel, ach, hoe wijd was de wereld
Hoe jong was de zon en hoe hoog hing de lucht
Hoe we toen samen en dicht naast elkander
Hebben gedroomd... en misschien wel gezucht...
Weet je nog wel hoe jouw vader en moeder
Niets moesten hebben van al dat gedoe
En in september en na de vacantie
Stuurden ze jou maar naar Zwitserland toe
En op een kostschool, daar werd je een dame
Die na die kostschool meteen was verloofd
Met een meneer met fortuin en een knevel
Weet je nog wel wat je mij had beloofd
Weet je nog wel... En zo gleden de jaren
Jij bleef in Holland, als ma en mevrouw
Keurig gevestigd naast keurige mensen
Kreukelloos netjes, verstandig en trouw
Weet je nog wel... En opeens en na jaren
Gut! Ja, daar stonden we, vlak naast elkaar
Even een schrik, en een slik, en een kleurtje
Gut ja, hoe maakt u? Weg kleurtje! En klaar
Weet je nog wel... Ja, zo gaat nu het leven
Zoetjesaan ouder, rheumatisch en grijs
Jij achter stijve, gestreken gordijntjes
Ik in de Witte, en allebei wijs
Wijzer dan wijs, als twee ruiende oudjes
In ons te ruim en te rimpelig vel
Weet je nog wel wat we toen in die duinen
Dachten... en droomden... Zeg, weet je nog wel...
¿Recuerdas todavía...?
¿Recuerdas todavía en ese cuenco en las dunas
Donde te pedí como estudiante enamorado?
Tú, que ahora también con dolencias y achaques
Grises y arrugada y abuela eres
¿Recuerdas todavía, ay, qué amplio era el mundo
Qué joven era el sol y qué alto colgaba el cielo
Cómo entonces juntos y cerca el uno del otro
Soñamos... y tal vez suspiramos...
¿Recuerdas todavía cómo tus padres
No querían saber nada de todo ese lío
Y en septiembre y después de las vacaciones
Te enviaron a Suiza
Y en un internado, allí te convertiste en una dama
Que después de ese internado se comprometió de inmediato
Con un señor con fortuna y bigote
¿Recuerdas lo que me habías prometido?
¿Recuerdas todavía... Y así pasaron los años
Tú te quedaste en Holanda, como mamá y señora
Perfectamente establecida junto a personas correctas
Impecablemente ordenada, sensata y fiel
¿Recuerdas todavía... Y de repente y después de años
¡Vaya! Sí, ahí estábamos, justo uno al lado del otro
Un susto, un trago y un rubor
¡Vaya, cómo está usted? ¡Adiós rubor! Y listo
¿Recuerdas todavía... Sí, así es la vida ahora
Poco a poco más viejos, reumáticos y grises
Tú detrás de cortinas rígidas y planchadas
Yo en el Blanco, y ambos sabios
Más sabios que sabios, como dos ancianos mudando de piel
En nuestra piel demasiado grande y arrugada
¿Recuerdas lo que pensábamos... y soñábamos en esas dunas?
Dime, ¿recuerdas todavía...?