In Holland Staat Een Huis
Hij was er een, die weinig mensen kenden
Omdat hij meestal in z'n eentje zat
Zo een, die hier nog altijd niet kon wennen
Die thuis, in Holland, iets vergeten had;
Hij at en dronk, hij maakte zijn bezoeken
Hij deed zijn plichtjes als een automaat
Die zes jaar lang aan een stuk door blijft draaien
En dan naar huis in reparatie gaat
Maar wie bij toeval eens bij hem ging praten
Die vond een eigen wereld in zijn huis;
"Hier", zei hij dan, "leef ik m'n echte leven
Hier voel ik me zo nu en dan soms thuis";
Hij leefde bij z'n boeken en z'n etsen
Z'n porcelein, z'n ikats, z'n antiek
En 's avonds stond z'n radio op Holland
Dan werd hij meestal dood-melancholiek
Hij had gereisd in vele vreemde landen
Hij was daar soms een week of twee gestrand
Maar altijd trok z'n hart hem toch tenslotte
Weer naar z'n ouwe en z'n eigen land;
En zoetjesaan ging hij de jaren tellen
Z'n spaarpot en 't bedrag van z'n pensioen
Dan kon hij 's avonds uren zitten dromen
Wat of hij thuis nou allemaal zou doen
Hij wou een huisje ergens voor zichzelve
Met al z'n eigen dingen om zich heen
Niet in een stad, maar ergens bij een dorpje
En zonder buren, liefst maar heel alleen
Zo bouwde hij dat eigen huis in Holland
Hij had het ingedeeld, gemeubileerd
Hij zag het aan een stille landweg liggen
Waar heel de dag geen sterveling passeert
En toen... toen is hij plotseling gestorven
En heel de kotta schrok er 's ochtends van:
Maar 's avonds lag hij, stil en in z'n eentje
Onder wat bloemen... in memoriam
Een verre neef krijgt nu z'n spaarbankboekje
En al de mooie dingen bij hem thuis
Geen mens zal na een maand nog aan hem denken
En ergens, ginds, in Holland staat een huis
En Holanda Hay Una Casa
Él era uno de esos que poca gente conocía
Porque la mayoría del tiempo estaba solo
Uno de esos que aún no podía acostumbrarse aquí
Que en casa, en Holanda, había olvidado algo;
Él comía y bebía, hacía sus visitas
Cumplía con sus deberes como un autómata
Que durante seis años seguidos sigue funcionando
Y luego regresa a casa para repararse
Pero aquellos que por casualidad hablaban con él
Encontraban un mundo propio en su casa;
'Aquí', decía entonces, 'vivo mi verdadera vida
Aquí a veces me siento como en casa';
Vivía entre sus libros y sus grabados
Su porcelana, sus ikats, sus antigüedades
Y por la noche su radio sintonizaba Holanda
Entonces se volvía melancólico hasta la muerte
Había viajado a muchos países extraños
A veces se quedaba allí una semana o dos
Pero siempre su corazón lo llevaba finalmente
De vuelta a su vieja y propia tierra;
Y poco a poco empezó a contar los años
Su hucha y la cantidad de su pensión
Entonces por las noches se pasaba horas soñando
Qué haría en casa con todo
Quería una casita para él solo
Con todas sus cosas alrededor
No en una ciudad, sino en algún pueblo
Y sin vecinos, preferiblemente completamente solo
Así construyó esa casa propia en Holanda
La había distribuido, amueblado
La veía en un camino rural y tranquilo
Donde no pasa ni un alma en todo el día
Y entonces... entonces murió repentinamente
Y toda la ciudad se sorprendió esa mañana:
Pero por la noche yacía, en silencio y solo
Bajo algunas flores... en memoria
Un primo lejano ahora recibe su libreta de ahorros
Y todas las cosas bonitas de su casa
Nadie pensará en él después de un mes
Y en algún lugar, allá, en Holanda hay una casa