Corne d'Aurochs
Il avait nom Corne d'Aurochs, ô gué! Ô gué!
Tout l'mond' peut pas s'app'ler Durand, ô gué! Ô gué!
Il avait nom Corne d'Aurochs, ô gué! Ô gué!
Tout l'mond' peut pas s'app'ler Durand, ô gué! Ô gué!
En le regardant avec un oeil de poète
On aurait pu croire, à son frontal de prophète
Qu'il avait les grand's eaux d'Versailles dans la tête
Corne d'Aurochs
Mais que le Bon Dieu lui pardonne, ô gué! Ô gué!
C'étaient celles du robinet! Ô gué! Ô gué!
Mais que le Bon Dieu lui pardonne, ô gué! Ô gué!
C'étaient celles du robinet! Ô gué! Ô gué!
On aurait pu croire, en l'voyant penché sur l'onde
Qu'il se plongeait dans des méditations profondes
Sur l'aspect fugitif des choses de ce monde
Corne d'Aurochs
C'était hélas! Pour s'assurer, ô gué! Ô gué!
Qu'le vent n'l'avait pas décoiffé, ô gué! Ô gué!
C'était hélas! Pour s'assurer, ô gué! Ô gué!
Qu'le vent n'l'avait pas décoiffé, ô gué! Ô gué!
Il proclamait à sons de trompe à tous les carrefours
Il n'y'a que les imbécil's qui sachent bien faire l'amour
La virtuosité, c'est une affaire de balourds!
Corne d'Aurochs
Il potassait à la chandel', ô gué! Ô gué!
Des traités de maintien sexuel, ô gué! Ô gué!
Et sur les femm's nu's des musé's, ô gué! Ô gué!
Faisait l'brouillon de ses baisers, ô gué! Ô gué!
Petit à petit, ô gué! Ô gué!
On a tout su de lui, ô gué! Ô gué!
On a su qu'il était enfant de la patrie
Qu'il était incapable de risque sa vie
Pour cueillir un myosotis à une fille
Corne d'Aurochs
Qu'il avait un petit cousin, ô gué! Ô gué!
Haut placé chez les argousins, ô gué! Ô gué!
Et que les jours de pénuri', ô gué! Ô gué!
Il prenait ses repas chez lui, ô gué! Ô gué!
C'est même en revenant d'chez cet antipathique
Qu'il tomba victim' d'une indigestion critique
Et refusa l'secours de la thérapeutique
Corne d'Aurochs
Parc' que c'était un All'mand, ô gué! Ô gué!
Qu'on devait le médicament, ô gué! Ô gué!
Parc' que c'était un All'mand, ô gué! Ô gué!
Qu'on devait le médicament, ô gué! Ô gué!
Il rendit comme il put son âme machinale
Et sa vi' n'ayant pas été originale
L'Etat lui fit des funérailles nationales
Corne d'Aurochs
Alors sa veuve en gémissant, ô gué! Ô gué!
Coucha-z-avec son remplaçant, ô gué! Ô gué!
Alors sa veuve en gémissant, ô gué! Ô gué!
Coucha-z-avec son remplaçant, ô gué! Ô gu
Hoorn van de Aurochs
Hij heette Hoorn van de Aurochs, oh ja! Oh ja!
Niet iedereen kan Durand heten, oh ja! Oh ja!
Hij heette Hoorn van de Aurochs, oh ja! Oh ja!
Niet iedereen kan Durand heten, oh ja! Oh ja!
Als je hem met een poëtische blik bekeek
Zou je kunnen denken, met zijn profetisch voorhoofd
Dat hij de grote wateren van Versailles in zijn hoofd had
Hoorn van de Aurochs
Maar moge de Goede Heer hem vergeven, oh ja! Oh ja!
Het waren die van de kraan! Oh ja! Oh ja!
Maar moge de Goede Heer hem vergeven, oh ja! Oh ja!
Het waren die van de kraan! Oh ja! Oh ja!
Je zou kunnen denken, als je hem over het water zag gebogen
Dat hij zich in diepe overpeinzingen onderdompelde
Over de vluchtigheid van de dingen in deze wereld
Hoorn van de Aurochs
Helaas! Het was om te controleren, oh ja! Oh ja!
Of de wind zijn haar niet had door de war gehaald, oh ja! Oh ja!
Helaas! Het was om te controleren, oh ja! Oh ja!
Of de wind zijn haar niet had door de war gehaald, oh ja! Oh ja!
Hij verkondigde met trompetgeluid op alle kruispunten
Alleen de idioten weten goed liefde te bedrijven
Virtuositeit, dat is een zaak voor klungels!
Hoorn van de Aurochs
Hij studeerde bij kaarslicht, oh ja! Oh ja!
Over seksuele etiquette, oh ja! Oh ja!
En over de naakte vrouwen in musea, oh ja! Oh ja!
Maakte hij de schets van zijn kussen, oh ja! Oh ja!
Langzaam maar zeker, oh ja! Oh ja!
Wisten we alles van hem, oh ja! Oh ja!
We wisten dat hij een kind van het vaderland was
Dat hij niet in staat was zijn leven te riskeren
Om een vergeet-mij-nietje voor een meisje te plukken
Hoorn van de Aurochs
Dat hij een neefje had, oh ja! Oh ja!
Hoog geplaatst bij de agenten, oh ja! Oh ja!
En dat hij op dagen van schaarste, oh ja! Oh ja!
Bij hem thuis at, oh ja! Oh ja!
Het was zelfs toen hij terugkwam van die antipathieke
Dat hij het slachtoffer werd van een ernstige indigestie
En de hulp van de geneeskunde weigerde
Hoorn van de Aurochs
Omdat het een Duitser was, oh ja! Oh ja!
Die het medicijn moest geven, oh ja! Oh ja!
Omdat het een Duitser was, oh ja! Oh ja!
Die het medicijn moest geven, oh ja! Oh ja!
Hij gaf zijn mechanische ziel zoals hij kon
En zijn leven, dat niet origineel was
De staat gaf hem nationale begrafenis
Hoorn van de Aurochs
Toen lag zijn weduwe jammerend, oh ja! Oh ja!
Met haar vervanger in bed, oh ja! Oh ja!
Toen lag zijn weduwe jammerend, oh ja! Oh ja!
Met haar vervanger in bed, oh ja! Oh ja!
Escrita por: Georges Brassens