Les funerailles d'antan
Jadis, les parents des morts vous mettaient dans le bain
De bonne grâce ils en f'saient profiter les copains
Y a un mort à la maison, si le coeur vous en dit
Venez l'pleurer avec nous sur le coup de midi
Mais les vivants aujourd'hui n'sont plus si généreux
Quand ils possèdent un mort ils le gardent pour eux
C'est la raison pour laquell', depuis quelques années
Des tas d'enterrements vous passent sous le nez
Mais où sont les funéraill's d'antan?
Les petits corbillards, corbillards, corbillards, corbillards
De nos grands-pères
Qui suivaient la route en cahotant
Les petits macchabées, macchabées, macchabées, macchabées
Ronds et prospères
Quand les héritiers étaient contents
Au fossoyeur, au croqu'-mort, au curé, aux chevaux même
Ils payaient un verre
Elles sont révolues
Elles ont fait leur temps
Les belles pom, pom, pom, pom, pom, pompes funèbres
On ne les r'verra plus
Et c'est bien attristant
Les belles pompes funèbres de nos vingt ans
Maintenant, les corbillards à tombeau grand ouvert
Emportent les trépassés jusqu'au diable vauvert
Les malheureux n'ont mêm' plus le plaisir enfantin
D'voir leurs héritiers marron marcher dans le crottin
L'autre semain' des salauds, à cent quarante à l'heur'
Vers un cimetièr' minable emportaient un des leurs
Quand, sur un arbre en bois dur, ils se sont aplatis
On s'aperçut qu'le mort avait fait des petits
Mais où sont les funéraill's d'antan?
Les petits corbillards, corbillards, corbillards, corbillards
De nos grands-pères
Qui suivaient la route en cahotant
Les petits macchabées, macchabées, macchabées, macchabées
Ronds et prospères
Quand les héritiers étaient contents
Au fossoyeur, au croqu'-mort, au curé, aux chevaux même
Ils payaient un verre
Elles sont révolues
Elles ont fait leur temps
Les belles pom, pom, pom, pom, pom, pompes funèbres
On ne les r'verra plus
Et c'est bien attristant
Les belles pompes funèbres de nos vingt ans
Plutôt qu'd'avoir des obsèqu's manquant de fioritur's
J'aim'rais mieux, tout compte fait, m'passer de sépultur'
J'aim'rais mieux mourir dans l'eau, dans le feu, n'importe où
Et même, à la grand' rigueur, ne pas mourir du tout
Oh, que renaisse le temps des morts bouffis d'orgueil
L'époque des m'as-tu-vu-dans-mon-joli-cercueil
Où, quitte à tout dépenser jusqu'au dernier écu
Les gens avaient à coeur d'mourir plus haut qu'leur cul
Les gens avaient à coeur de mourir plus haut que leur cul
De begrafenissen van vroeger
Vroeger, de ouders van de doden gaven je een bad
Met veel plezier lieten ze de vrienden meegenieten
Er is een dode in huis, als je er zin in hebt
Kom met ons rouwen rond het middaguur
Maar de levenden zijn vandaag de dag niet meer zo gul
Als ze een dode hebben, houden ze die voor zichzelf
Dat is de reden waarom, sinds een paar jaar
Er veel begrafenissen aan je voorbijgaan
Maar waar zijn de begrafenissen van vroeger?
De kleine lijkwagens, lijkwagens, lijkwagens, lijkwagens
Van onze grootouders
Die hobbelend de weg volgden
De kleine lijken, lijken, lijken, lijken
Rond en welvarend
Toen de erfgenamen blij waren
Aan de grafdelver, de doodgraver, de priester, zelfs de paarden
Betaalden ze een drankje
Ze zijn voorbij
Ze hebben hun tijd gehad
De mooie pom, pom, pom, pom, pom, pompes funèbres
Zullen we niet meer zien
En dat is echt treurig
De mooie begrafenissen van onze twintig jaar
Nu nemen de lijkwagens met open kist
De overledenen mee tot in het verre niets
De ongelukkigen hebben zelfs niet meer het kinderlijke plezier
Om hun erfgenamen in de modder te zien lopen
Vorige week, die schurken, met honderdtwintig per uur
Richting een erbarmelijk kerkhof namen ze er een van hen mee
Toen, op een hardhouten boom, zijn ze neergestort
Merken we dat de dode kleintjes had gemaakt
Maar waar zijn de begrafenissen van vroeger?
De kleine lijkwagens, lijkwagens, lijkwagens, lijkwagens
Van onze grootouders
Die hobbelend de weg volgden
De kleine lijken, lijken, lijken, lijken
Rond en welvarend
Toen de erfgenamen blij waren
Aan de grafdelver, de doodgraver, de priester, zelfs de paarden
Betaalden ze een drankje
Ze zijn voorbij
Ze hebben hun tijd gehad
De mooie pom, pom, pom, pom, pom, pompes funèbres
Zullen we niet meer zien
En dat is echt treurig
De mooie begrafenissen van onze twintig jaar
Liever dan een begrafenis zonder opsmuk
Zou ik liever, alles bij elkaar, zonder graf willen gaan
Ik zou liever sterven in het water, in het vuur, waar dan ook
En zelfs, in het uiterste geval, helemaal niet sterven
Oh, laat de tijd van de doden vol trots herleven
De tijd van 'heb je me gezien in mijn mooie kist'
Waar, als het moet, alles uitgegeven werd tot de laatste cent
De mensen het belangrijk vonden om hoger te sterven dan hun kont
De mensen het belangrijk vonden om hoger te sterven dan hun kont
Escrita por: Georges Brassens