395px

De seringen

Georges Brassens

Les lilas

Quand je vais chez la fleuriste
Je n'achèt' que des lilas
Si ma chanson chante triste
C'est que l'amour n'est plus là

Comm' j'étais, en quelque sorte
Amoureux de ces fleurs-là
Je suis entré par la porte
Par la porte des Lilas

Des lilas, y'en avait guère
Des lilas, y'en avait pas
Z'étaient tous morts à la guerre
Passés de vie à trépas

J'suis tombé sur une belle
Qui fleurissait un peu là
J'ai voulu greffer sur elle
Mon amour pour les lilas

J'ai marqué d'une croix blanche
Le jour où l'on s'envola
Accrochés à une branche
Une branche de lilas

Pauvre amour, tiens bon la barre
Le temps va passer par là
Et le temps est un barbare
Dans le genre d'Attila

Aux coeurs où son cheval passe
L'amour ne repousse pas
Aux quatre coins de l'espace
Il fait le désert sous ses pas

Alors, nos amours sont mortes
Envolées dans l'au-delà
Laissant la clé sous la porte
Sous la porte des Lilas

La fauvette des dimanches
Cell' qui me donnait le la
S'est perchée sur d'autres branches
D'autres branches de lilas

Quand je vais chez la fleuriste
Je n'achèt' que des lilas
Si ma chanson chante triste
C'est que l'amour n'est plus là

De seringen

Als ik naar de bloemist ga
Koop ik alleen seringen
Als mijn liedje treurig klinkt
Is het omdat de liefde er niet meer is

Zoals ik was, op een bepaalde manier
Verliefd op die bloemen daar
Ben ik binnengekomen door de deur
Door de deur van de seringen

Er waren nauwelijks seringen
Er waren geen seringen meer
Ze waren allemaal gestorven in de oorlog
Van leven naar dood gegaan

Ik viel voor een mooie meid
Die daar een beetje bloeide
Ik wilde mijn liefde voor seringen
Op haar overbrengen

Ik markeerde met een witte kruis
De dag dat we wegvlogen
Hangend aan een tak
Een tak van seringen

Arme liefde, houd de koers vast
De tijd zal daar voorbij komen
En de tijd is een barbaar
In de stijl van Attila

Waar zijn paard passeert
Komt de liefde niet terug
In de vier hoeken van de ruimte
Maakt hij de woestijn onder zijn voeten

Dus zijn onze liefdes dood
Vervlogen in het hiernamaals
De sleutel onder de deur latend
Onder de deur van de seringen

De nachtegaal van de zondagen
Zij die me de toon gaf
Is op andere takken gaan zitten
Andere takken van seringen

Als ik naar de bloemist ga
Koop ik alleen seringen
Als mijn liedje treurig klinkt
Is het omdat de liefde er niet meer is

Escrita por: Georges Brassens