395px

Sterven voor ideeën

Georges Brassens

Mourir pour des idées

Mourir pour des idées, l'idée est excellente
Moi j'ai failli mourir de ne l'avoir pas eu
Car tous ceux qui l'avaient, multitude accablante
En hurlant à la mort me sont tombés dessus
Ils ont su me convaincre et ma muse insolente
Abjurant ses erreurs, se rallie à leur foi
Avec un soupçon de réserve toutefois
Mourrons pour des idées, d'accord, mais de mort lente
D'accord, mais de mort lente

Jugeant qu'il n'y a pas péril en la demeure
Allons vers l'autre monde en flânant en chemin
Car, à forcer l'allure, il arrive qu'on meure
Pour des idées n'ayant plus cours le lendemain
Or, s'il est une chose amère, désolante
En rendant l'âme à Dieu c'est bien de constater
Qu'on a fait fausse route, qu'on s'est trompé d'idée
Mourrons pour des idées, d'accord, mais de mort lente
D'accord, mais de mort lente

Les saint jean bouche d'or qui prêchent le martyre
Le plus souvent, d'ailleurs, s'attardent ici-bas
Mourir pour des idées, c'est le cas de le dire
C'est leur raison de vivre, ils ne s'en privent pas
Dans presque tous les camps on en voit qui supplantent
Bientôt Mathusalem dans la longévité
J'en conclus qu'ils doivent se dire, en aparté
Mourrons pour des idées, d'accord, mais de mort lente
D'accord, mais de mort lente

Des idées réclamant le fameux sacrifice
Les sectes de tout poil en offrent des séquelles
Et la question se pose aux victimes novices
Mourir pour des idées, c'est bien beau mais lesquelles?
Et comme toutes sont entre elles ressemblantes
Quand il les voit venir, avec leur gros drapeau
Le sage, en hésitant, tourne autour du tombeau
Mourrons pour des idées, d'accord, mais de mort lente
D'accord, mais de mort lente

Encor s'il suffisait de quelques hécatombes
Pour qu'enfin tout changeât, qu'enfin tout s'arrangeât
Depuis tant de "grands soirs" que tant de têtes tombent
Au paradis sur terre on y serait déjà
Mais l'âge d'or sans cesse est remis aux calendes
Les dieux ont toujours soif, n'en ont jamais assez
Et c'est la mort, la mort toujours recommencée
Mourrons pour des idées, d'accord, mais de mort lente
D'accord, mais de mort lente

O vous, les boutefeux, ô vous les bons apôtres
Mourez donc les premiers, nous vous cédons le pas
Mais de grâce, morbleu! Laissez vivre les autres!
La vie est à peu près leur seul luxe ici bas
Car, enfin, la Camarde est assez vigilante
Elle n'a pas besoin qu'on lui tienne la faux
Plus de danse macabre autour des échafauds!
Mourrons pour des idées, d'accord, mais de mort lente
D'accord, mais de mort lente

Sterven voor ideeën

Sterven voor ideeën, het idee is geweldig
Ik heb bijna niet overleefd omdat ik het niet had
Want allen die het hadden, een overweldigende menigte
Schreeuwend om de dood vielen ze op me neer
Ze wisten me te overtuigen en mijn brutale muze
Zwoer haar fouten af, sluit zich aan bij hun geloof
Met een vleugje terughoudendheid echter
Laten we sterven voor ideeën, oké, maar dan langzaam
Oké, maar dan langzaam

Oordelend dat er geen gevaar is in de woning
Laten we naar de andere wereld gaan terwijl we flaneren
Want als je te snel gaat, kan het gebeuren dat je sterft
Voor ideeën die de volgende dag niet meer bestaan
Maar als er één bittere, treurige zaak is
Bij het overgeven van de ziel aan God is het wel om te constateren
Dat we de verkeerde weg zijn ingeslagen, dat we ons vergisten in ideeën
Laten we sterven voor ideeën, oké, maar dan langzaam
Oké, maar dan langzaam

De heilige Johannes met de gouden mond die het martelaarschap predikt
Verblijven meestal hier op aarde
Sterven voor ideeën, dat is wel te zeggen
Het is hun reden om te leven, ze onthouden zich er niet van
In bijna alle kampen zien we ze die de overhand hebben
Binnenkort zal Mathusalem in de levensduur zijn
Ik concludeer dat ze zich in het geniep moeten zeggen
Laten we sterven voor ideeën, oké, maar dan langzaam
Oké, maar dan langzaam

Ideeën die de beroemde opoffering eisen
De sekten van allerlei aard bieden de gevolgen aan
En de vraag rijst voor de onschuldige slachtoffers
Sterven voor ideeën, dat klinkt mooi, maar welke dan?
En aangezien ze allemaal op elkaar lijken
Als hij ze ziet komen met hun grote vlag
Draait de wijze, aarzelend, om het graf
Laten we sterven voor ideeën, oké, maar dan langzaam
Oké, maar dan langzaam

Als het maar nodig was om enkele slachtingen te maken
Om eindelijk alles te laten veranderen, om eindelijk alles te regelen
Sinds zoveel 'grote avonden' dat zoveel hoofden vallen
Zouden we al in het paradijs op aarde zijn
Maar het gouden tijdperk wordt steeds uitgesteld
De goden hebben altijd dorst, hebben nooit genoeg
En het is de dood, de dood die altijd opnieuw begint
Laten we sterven voor ideeën, oké, maar dan langzaam
Oké, maar dan langzaam

O jullie, de vuurstichters, o jullie goede apostelen
Sterf dan als eerste, we geven jullie de ruimte
Maar alsjeblieft, morbleu! Laat de anderen leven!
Het leven is zo'n beetje hun enige luxe hier beneden
Want, tenslotte, de Dood is al genoeg waakzaam
Ze heeft niet nodig dat iemand haar de zeis vasthoudt
Geen dans om de galgen meer!
Laten we sterven voor ideeën, oké, maar dan langzaam
Oké, maar dan langzaam

Escrita por: Georges Brassens