P... de Toi
En ce temps-là, je vivais dans la lune
Les bonheurs d'ici-bas m'étaient tous défendus
Je semais des violettes et chantais pour des prunes
Et tendais la patte aux chats perdus
Ah ah ah ah putain de toi
Ah ah ah ah ah ah pauvre de moi
Un soir de pluie v'là qu'on gratte à ma porte
Je m'empresse d'ouvrir, sans doute un nouveau chat
Nom de dieu l'beau félin que l'orage m'apporte
C'était toi, c'était toi, c'était toi
Les yeux fendus et couleur de pistache
T'as posé sur mon coeur ta patte de velours
Fort heureus'ment pour moi t'avais pas de moustache
Et ta vertu ne pesait pas trop lourd
Au quatre coins de ma vie de bohème
T'as prom'né, t'as prom'né le feu de tes vingt ans
Et pour moi, pour mes chats, pour mes fleurs, mes poèmes
C'était toi la pluie et le beau temps
Mais le temps passe et fauche à l'aveuglette
Notre amour mûrissait à peine que déjà
Tu brûlais mes chansons, crachais sur mes violettes
Et faisais des misères à mes chats
Le comble enfin, misérable salope
Comme il n'restait plus rien dans le garde-manger
T'as couru sans vergogne, et pour une escalope
Te jeter dans le lit du boucher
C'était fini, t'avais passé les bornes
Et, r'nonçant aux amours frivoles d'ici-bas
J'suis r'monté dans la lune en emportant mes cornes
Mes chansons, et mes fleurs, et mes chats
P... de Jou
In die tijd leefde ik op de maan
De gelukjes hier beneden waren allemaal verboden
Ik zaaide viooltjes en zong voor niets
En stak mijn poot uit naar de verloren katten
Ah ah ah ah verdomde jij
Ah ah ah ah ah ah arme ik
Op een regenachtige avond, daar wordt er op mijn deur geklopt
Ik haast me om open te doen, vast een nieuwe kat
Verdomme, wat een mooie kat die de storm me bracht
Het was jij, het was jij, het was jij
Met ogen als spleetjes en de kleur van pistache
Heb je je fluweelachtige poot op mijn hart gelegd
Gelukkig voor mij had je geen snor
En je deugd woog niet te zwaar
In de vier hoeken van mijn bohemienleven
Heb je het vuur van je twintig jaar rondgedragen
En voor mij, voor mijn katten, voor mijn bloemen, mijn gedichten
Was jij de regen en het mooie weer
Maar de tijd verstrijkt en maait blindelings
Onze liefde rijpte nauwelijks of al snel
Verbrandde je mijn liedjes, spuugde je op mijn viooltjes
En maakte je het mijn katten moeilijk
Het ergste, verdomde slet
Toen er niets meer in de voorraadkast was
Ben je zonder schaamte gerend, en voor een schnitzel
Je in bed gegooid bij de slager
Het was voorbij, je had de grenzen overschreden
En, afstand nemend van de frivole liefdes hier beneden
Ben ik weer naar de maan gegaan met mijn hoorns
Mijn liedjes, en mijn bloemen, en mijn katten
Escrita por: Georges Brassens