Supplique Pour Être Enterré Sur La Plage de Sète
La Camarde qui ne m'a jamais pardonné
D'avoir semé des fleurs dans les trous de son nez
Me poursuit d'un zèle imbécile
Alors cerné de près par les enterrements
J'ai cru bon de remettre à jour mon testament
De me payer un codicille
Trempe dans l'encre bleue du Golfe du Lion
Trempe, trempe ta plume, ô mon vieux tabellion
Et de ta plus belle écriture
Note ce qu'il faudra qu'il advint de mon corps
Lorsque mon âme et lui ne seront plus d'accord
Que sur un seul point: la rupture
Quand mon âme aura pris son vol à l'horizon
Vers celle de Gavroche et de Mimi Pinson
Celles des titis, des grisettes
Que vers le sol natal mon corps soit ramené
Dans un sleeping du Paris-Méditerranée
Terminus en gare de Sète
Mon caveau de famille, hélas! N'est pas tout neuf
Vulgairement parlant, il est plein comme un œuf
Et d'ici que quelqu'un n'en sorte
Il risque de se faire tard et je ne peux
Dire à ces braves gens: Poussez-vous donc un peu
Place aux jeunes en quelque sorte
Juste au bord de la mer à deux pas des flots bleus
Creusez si c'est possible un petit trou moelleux
Une bonne petite niche
Auprès de mes amis d'enfance, les dauphins
Le long de cette grève où le sable est si fin
Sur la plage de la corniche
C'est une plage où même à ses moments furieux
Neptune ne se prend jamais trop au sérieux
Où quand un bateau fait naufrage
Le capitaine crie: Je suis le maître à bord!
Sauve qui peut, le vin et le pastis d'abord
Chacun sa bonbonne et courage
Et c'est là que jadis à quinze ans révolus
A l'âge où s'amuser tout seul ne suffit plus
Je connus la prime amourette
Auprès d'une sirène, une femme-poisson
Je reçus de l'amour la première leçon
Avalai la première arête
Déférence gardée envers Paul Valéry
Moi l'humble troubadour sur lui je renchéris
Le bon maître me le pardonne
Et qu'au moins si ses vers valent mieux que les miens
Mon cimetière soit plus marin que le sien
Et n'en déplaise aux autochtones
Cette tombe en sandwich entre le ciel et l'eau
Ne donnera pas une ombre triste au tableau
Mais un charme indéfinissable
Les baigneuses s'en serviront de paravent
Pour changer de tenue et les petits enfants
Diront: Chouette, un château de sable!
Est-ce trop demander: sur mon petit lopin
Planter, je vous en prie une espèce de pin
Pin parasol de préférence
Qui saura prémunir contre l'insolation
Les bons amis venus faire sur ma concession
D'affectueuses révérences
Tantôt venant d'Espagne et tantôt d'Italie
Tous chargés de parfums, de musiques jolies
Le Mistral et la Tramontane
Sur mon dernier sommeil verseront les échos
De villanelle, un jour, un jour de fandango
De tarentelle, de sardane
Et quand prenant ma butte en guise d'oreiller
Une ondine viendra gentiment sommeiller
Avec moins que rien de costume
J'en demande pardon par avance à Jésus
Si l'ombre de ma croix s'y couche un peu dessus
Pour un petit bonheur posthume
Pauvres rois pharaons, pauvre Napoléon
Pauvres grands disparus gisant au Panthéon
Pauvres cendres de conséquence
Vous envierez un peu l'éternel estivant
Qui fait du pédalo sur la vague en rêvant
Qui passe sa mort en vacances
Vous envierez un peu l'éternel estivant
Qui fait du pédalo sur la vague en rêvant
Qui passe sa mort en vacances
Verzoek Om Begraven Te Worden Op Het Strand van Sète
De Dood die me nooit heeft vergeven
Het zaaien van bloemen in de gaten van haar neus
Vervolgt me met een domme ijver
Dus omringd door begrafenissen
Dacht ik dat het goed was om mijn testament bij te werken
En een codicil te laten maken
Dompel in de blauwe inkt van de Golf van de Leeuw
Dompel, dompel je pen, o mijn oude notaris
En met je mooiste schrift
Schrijf op wat er moet gebeuren met mijn lichaam
Wanneer mijn ziel en het niet meer eens zijn
Alleen over één punt: de breuk
Wanneer mijn ziel haar vlucht naar de horizon neemt
Naar die van Gavroche en Mimi Pinson
Die van de jonge jongens, de meisjes
Dat mijn lichaam teruggebracht wordt naar het vaderland
In een slaapwagon van de Parijs-Middellandse Zee
Eindpunt op het station van Sète
Mijn familiegraf, alas! Is niet zo nieuw
Vulgair gesproken, het is vol als een ei
En voor er iemand uitkomt
Kan het laat worden en ik kan niet
Zeggen tegen die brave mensen: Verplaats je even
Maak ruimte voor de jeugd in feite
Net aan de rand van de zee, op een paar stappen van de blauwe golven
Graaf, als het mogelijk is, een klein zacht gaatje
Een goede kleine nis
Naast mijn jeugdvrienden, de dolfijnen
Langs dit strand waar het zand zo fijn is
Op het strand van de kliffen
Het is een strand waar zelfs in de woede
Neptunus zich nooit te serieus neemt
Waar als een schip vergaat
De kapitein roept: Ik ben de baas aan boord!
Red wie kan, de wijn en de pastis eerst
Iedereen zijn fles en veel moed
En daar, op mijn vijftiende
Op de leeftijd waar alleen plezier niet meer genoeg is
Leerde ik de eerste liefde
Bij een zeemeermin, een vrouw-vis
Kreeg ik van de liefde de eerste les
En slikte de eerste graat door
Met respect voor Paul Valéry
Ik, de bescheiden troubadour, doe een duit in het zakje
De goede meester vergeeft me
En als zijn verzen beter zijn dan de mijne
Mag mijn begraafplaats meer maritiem zijn dan de zijne
En dat de inboorlingen het maar niet kwalijk nemen
Dit graf, tussen de lucht en het water
Zal geen treurig schaduw op het schilderij werpen
Maar een ondefinieerbare charme
De badgasten zullen het gebruiken als een scherm
Om van outfit te wisselen en de kleine kinderen
Zullen zeggen: Geweldig, een zandkasteel!
Is het te veel gevraagd: op mijn kleine lapje grond
Plant, alsjeblieft, een soort den
Bij voorkeur een parasolden
Die beschermt tegen de zonneslag
Voor de goede vrienden die komen om
Lieve groeten te brengen op mijn terrein
Nu eens uit Spanje en dan weer uit Italië
Allemaal volgepropt met parfums, mooie muziek
De Mistral en de Tramontane
Zullen op mijn laatste slaap de echo's brengen
Van villanellen, op een dag, een dag van fandango
Van tarentelle, van sardane
En wanneer een ondine mijn heuvel als kussen komt gebruiken
Zal zij vriendelijk komen uitrusten
Met minder dan niets aan kleren
Ik bied mijn excuses aan het voorhand aan Jezus aan
Als de schaduw van mijn kruis er een beetje bovenop ligt
Voor een klein postuum geluk
Arme farao's, arme Napoleon
Arme grote afwezigen die in het Pantheon liggen
Arme as van betekenis
Jullie zullen misschien een beetje de eeuwige vakantiegangers benijden
Die met de pedalo op de golf drijft en droomt
Die zijn dood als vakantie doorbrengt
Jullie zullen misschien een beetje de eeuwige vakantiegangers benijden
Die met de pedalo op de golf drijft en droomt
Die zijn dood als vakantie doorbrengt