Protestlied
Het is allemaal zoveel minder
Het is allemaal zo voorbij
Het is niet meer hier en niet ginder
We zijn praktisch dood volgens mij
Ik zit in het schemer te staren
Lantarenlicht valt op de vloer
Mijn hand glijdt vertraagd door mijn haren
De ondergang ligt op de loer
Ik ben ziek en jij gaat dood
Aan kwikvergiftiging of lood
Ja wij zijn in grote nood
En het bloed kleurt alles rood
Ik ben ziek en jij gaat dood
Beneden op straat ligt een dame
Een vrachtwagen reed haar net aan (Verkeersoverlast)
Wie ziet haar vanachter zijn ramen
Wie durft er naar buiten te gaan (Eenzaamheid van de ouden van dagen)
Och medemens wij zijn verloren
Het gif dampt omhoog uit de grond (Lekkerkerk en dergelijke)
Wij kunnen elkaar niet meer horen (Geluidsoverlast)
De decibel snoert ons de mond
De speeltuin, de bloemen, de bijen
Het fluiten, we zijn het verleerd (Het wordt allemaal minder)
De kinderen worden na 't vrijen
Meteen even geaborteerd (Abortusproblematiek)
Het lekt in de kerncentrale
Het dringt in mijn achtertuin door (Tsjernobiel)
Zo zoet aan begin ik te kalen (Kanker)
Ook mis ik aan een kant een oor (Van Gogh)
Mijn broer moest nou eindelijk op kamers
Uit armoede heeft hij gekraakt (Woningnood)
Door stormrammen, traangas en hamers
Is hij invalide geraakt (Verharding van het politie-optreden)
Bananen en appels en peren
Ze groeien niet meer aan een boom (Milieuvervuiling)
Het vlees is niet meer te verteren (Bioindustrie)
Met al dat sulfiet en hormoon
Amerika, Rusland, ze dringen
Die bom wil er nu wel eens uit (Nucleair evenwicht)
Waarom sta ik hier nog te zingen
Waarom toch sloof ik me nog uit (Algemeen pessimisme)
Vaarwel vast, het zal niet meer lang duren
Kom leg je er nu maar bij neer (Doemdenken)
Wees lief nog die enkele uren
Misschien doet het dan niet zo zeer
Canción de protesta
Es todo mucho menos
Es todo tan efímero
No está aquí ni allá
Prácticamente estamos muertos, creo
Estoy sentado en la penumbra mirando fijamente
La luz de la linterna cae en el suelo
Mi mano se desliza lentamente por mi cabello
La perdición acecha
Estoy enfermo y tú te mueres
Por envenenamiento de mercurio o plomo
Sí, estamos en gran apuro
Y la sangre tiñe todo de rojo
Estoy enfermo y tú te mueres
Abajo en la calle yace una dama
Un camión acaba de atropellarla (Problemas de tráfico)
¿Quién la ve desde detrás de sus ventanas?
¿Quién se atreve a salir afuera? (Soledad de los ancianos)
Oh semejantes, estamos perdidos
El veneno se eleva desde el suelo (Contaminación en Lekkerkerk y similares)
Ya no podemos escucharnos
Los decibeles nos silencian
El parque infantil, las flores, las abejas
El canto, lo hemos olvidado (Todo se vuelve menos)
Los niños son abortados
Inmediatamente después de hacer el amor (Problemas de aborto)
Hay fugas en la central nuclear
Se filtra en mi patio trasero (Chernóbil)
Comienzo a perder cabello dulcemente (Cáncer)
También me falta una oreja (Van Gogh)
Mi hermano finalmente tuvo que mudarse
Por la pobreza, tuvo que okupar (Escasez de viviendas)
Con arietes, gas lacrimógeno y martillos
Quedó discapacitado (Dureza en la actuación policial)
Plátanos, manzanas y peras
Ya no crecen en los árboles (Contaminación ambiental)
La carne ya no es digerible (Agroindustria)
Con todo ese sulfito y hormonas
América, Rusia, están presionando
Esa bomba quiere salir ya (Equilibrio nuclear)
¿Por qué sigo aquí cantando?
¿Por qué sigo esforzándome tanto? (Pessimismo general)
Adiós a la seguridad, no durará mucho más
Acepta que ya es hora de rendirse (Pensamientos apocalípticos)
Sé amable en esas pocas horas restantes
Quizás así no duela tanto