395px

Feria

Brigitte Kaandorp

Kermis

Er is weer kermis in de stad,
je hoort muziek, je ruikt patat.
Je mag drheen, je bent pas acht,
je hebt er weken op gewacht.
Boven de daken van de stad,
zie je alvast het reuzenrad.
Steeds dichterbij komt de muziek,
je hebt gespaard wel 15 piek.

Eerst word je heel erg misselijk,
in een soort ruimteschip.
Dan rijd je in de botsauto's,
je tanden door je lip.
D'r komen grote jongens,
en die gooien je op straat.
Ook worden al je guldens afgepakt,
tot overmaat.

Je bent verliefd, de eerste keer.
Het is een leuke jonge heer,
Je springt en lacht, je danst op straat,
een pirouette en een spagaat.
Daar komt hij aan, je maag draait om,
je denkt oh doe toch niet zo stom.
Wat is ie leuk, wat is ie knap.
Je hoofd wordt rood, je knieën slap.

Hij neemt je in zijn armen,
steekt zijn beslagen tong,
zomaar bij je naar binnen
en roert de boel goed om.
En dan zijn stijve roede in
je veel te kleine gat.
Gaat drie keer heen en weder,
komt klaar, en dat was dat.

Je krijgt een kind, wat ben je blij.
Je koopt een wieg met kant erbij.
Je zit op yoga, gymnastiek,
draait voor de vrucht alvast muziek.
Je draagt een zwangerschaps tenue,
je leest alvast 'Ouders van Nu'.
'tis Nog drie weken wachten maar,
de babykleertjes liggen klaar.

Eerst scheur je uit je bekken,
er moet ee keizersnee.
Dan krijg je een depressie,
zo van een jaar of twee.
Het kind is een mislukkig,
het is lelijk en het stinkt.
Het gaat pas heel laat praten,
het loopt niet maar het hinkt.

Nu de moraal van dit verhaal,
wat is het leven helemaal?
Je bent geboren, je wordt groot,
en op een dag ga je weer dood.
En wat je allemaal had verwacht,
het werd toch steeds anders dan je dacht.

Er zit geen lampje in de maan,
en sinterklaas heeft nooit bestaan.

Feria

Hay una feria en la ciudad,
se escucha música, se huele papas fritas.
Puedes ir, apenas tienes ocho,
has esperado semanas por esto.
Sobre los techos de la ciudad,
ya ves la rueda de la fortuna.
La música se acerca cada vez más,
has ahorrado 15 pesos.

Primero te sientes muy mareado,
en una especie de nave espacial.
Luego vas en los autos chocadores,
tus dientes atraviesan tu labio.
Llegan los chicos grandes,
y te arrojan a la calle.
También te quitan todas tus monedas,
para colmo.

Estás enamorado, por primera vez.
Es un chico agradable,
saltas y ríes, bailas en la calle,
una pirueta y un espagat.
Ahí viene él, tu estómago se revuelve,
pensando 'oh, no seas tan tonto'.
Qué guapo es, qué lindo es.
Tu cara se pone roja, tus rodillas débiles.

Te toma en sus brazos,
mete su lengua empañada,
de repente en ti
y revuelve todo.
Y luego su miembro erecto
en tu agujero demasiado pequeño.
Va y viene tres veces,
se corre, y eso fue todo.

Tienes un hijo, qué felicidad.
Compras una cuna con encaje.
Haces yoga, gimnasia,
pones música para el fruto por venir.
Vistes un traje de maternidad,
ya lees 'Padres de Ahora'.
Aún faltan tres semanas,
pero la ropa de bebé está lista.

Primero se te separan las caderas,
necesitas una cesárea.
Luego caes en depresión,
de unos dos años.
El niño es un fracaso,
es feo y huele mal.
Empieza a hablar muy tarde,
no camina, cojea.

Ahora la moraleja de esta historia,
¿qué es la vida en realidad?
Naces, creces,
y un día vuelves a morir.
Y todo lo que esperabas,
siempre resultó diferente a lo que pensabas.

No hay una luz en la luna,
y Papá Noel nunca existió.

Escrita por: