395px

José

Bruno Conde

José

Morava numa casa pequenina
Não sabia sua sina, era ser pobre e feliz
Pensava que o dinheiro lhe traria
Toda força e alegria, o viver que sempre quis
Saía todo dia pro trabalho
Cansado da rotina infeliz
Sabia que o dinheiro era pouco
Que sempre aumentava o aluguel
Sonhava com o dia da riqueza
Toda tristeza perdendo-se ao léu

Foi então que certo dia conheceu uma maria
Foi no ato que José se apaixonou
Saíram por uns dias
Perceberam, o destino foi bacana
Dessa vez ele acertou
Casaram-se na igreja de são jorge
Juntaram-se na casa de José
A casa que outrora era pequena
Agora é o castelo da realeza
Ganhou o seu José sua riqueza
Tanta beleza que nunca pensou

O amor é uma coisa engraçada
Esquenta as almas geladas
Desfaz os anseios mesquinhos
Revela ao ser, os caminhos
Se mostra mais forte que tudo
Fez seu José o mais rico do mundo

José

Hij woonde in een klein huisje
Wist niet wat zijn lot was, was arm maar gelukkig
Dacht dat geld hem zou brengen
Alle kracht en vreugde, het leven dat hij altijd wilde
Ging elke dag naar zijn werk
Moegestreden door de ongelukkige routine
Wist dat het geld niet genoeg was
Dat de huur altijd steeg
Droomde van de dag van rijkdom
Alle verdriet verdween in de lucht

Op een dag ontmoette hij een Maria
Het was meteen dat José verliefd werd
Ze gingen een paar dagen uit
Voelden, het lot was goed
Deze keer had hij het goed
Ze trouwden in de kerk van Sint Joris
Verzamelden zich in het huis van José
Het huis dat ooit klein was
Is nu het kasteel van de koninklijke familie
José kreeg zijn rijkdom
Zoveel schoonheid die hij nooit had gedacht

De liefde is een grappig iets
Verwarmt de koude zielen
Maakt de kleine verlangens ongedaan
Toont de wegen aan het wezen
Blijkt sterker dan alles
Maakte van José de rijkste man ter wereld