Jolka, Jolka Pamiêtasz
Jolka, Jolka,
Pamiêtasz lato ze snu,
Gdy pisa³aœ: `tak mi zle`,
Urwij sie choæby zaraz,
Coæ ze mn¹ zrób,
Nie zostawiaj tu samego, o nie`.
¯ebrz¹c wci¹¿ o benzynê,
Gna³em przez noc,
Silnik rzezi³ ostatkiem si³,
Aby byæ znowu w Tobie,
Œmiac siê i kl¹æ,
Wszystko by³o tak proste w te dni.
Dziecko spa³o za œcian¹,
Czujne jak ptak,
Niechaj Bóg wyprostuje mu sny!
Powiedzia³em, ¿e nigdy, ¿e nigdy a¿ tak
S³odkie by³y, jak krew Twoje ³zy
Emigrowa³em z objêc Twych nad ranem,
Dzieñ mnie wygania³, noc¹ znów wraca³em,
Dane nam by³o, s³oñca zaæmienie,
Nastêpne bêdzie, mo¿e za sto lat.
Pla¿¹ sz³y zakonnice, a s³oñce w dó³,
Wci¹¿ spada³o nie mog³o spaœæ,
M¹¿ tam w œwiecie za funtem, odk³ada³ funt,
Na Toyotê przepiekn¹, az strach.
M¹¿ Twój wielbi³ porz¹dek i pe³ne szk³o,
Narzeczon¹ mia³ kiedyœ, jak sen,
Z autobusem Arabów zdradzi³a go,
Nigdy nie by³ ju¿ sob¹, o nie
Emigrowa³em z objêæ Twych nad ranem,
Dzieñ mnie wygania³, noca znów wraca³em,
Dane nam by³o, s³onca zaæmienie,
Nastêpne bêdzie, mo¿e za sto lat.
W wielkiej ¿yliœmy farmie i rzadko tak,
Wype³zaliœmy na suchy l¹d,
Czarodziejka gorza³ka tañczy³a w nas,
Meta by³a o dwa kroki st¹d.
Nie wiem ci¹gle dlaczego zaczê³o siê tak,
Czemu zgas³o te¿ nie wie nikt,
Sa wci¹¿ ró¿ne ko³o mnie, nie budzê siê sam,
Ale nic nie jest proste w te dni.
Jolka, Jolka ¿Recuerdas?
Jolka, Jolka,
Puedes recordar el verano de un sueño,
Cuando escribiste: 'me siento tan mal',
Rompe conmigo ahora mismo,
Haz algo conmigo,
No me dejes aquí solo, oh no.
Luchando por gasolina,
Corrí toda la noche,
El motor luchaba con sus últimas fuerzas,
Para estar de nuevo contigo,
Llorando y maldiciendo,
Todo era tan simple en aquellos días.
El niño dormía detrás de la pared,
Alerta como un pájaro,
¡Que Dios enderece sus sueños!
Dije que nunca, que nunca antes
Tus lágrimas eran tan dulces como la sangre.
Emigré de tus brazos al amanecer,
El día me expulsaba, volvía de noche,
Se nos dio un eclipse solar,
El próximo será, tal vez en cien años.
Las monjas caminaban por la playa, y el sol se ponía,
Seguía cayendo, no podía dormir,
Mi esposo en el mundo detrás de la libra, guardaba la libra,
En un Toyota tan hermoso, da miedo.
Mi esposo adoraba el orden y los vasos llenos,
Tenía una prometida una vez, como un sueño,
Con el autobús de los árabes lo traicionó,
Nunca volvió a ser él mismo, oh no.
Emigré de tus brazos al amanecer,
El día me expulsaba, volvía de noche,
Se nos dio un eclipse solar,
El próximo será, tal vez en cien años.
Vivíamos en una granja y rara vez así,
Nos aventuramos en tierra seca,
La bruja del alcohol bailaba en nosotros,
La meta estaba a dos pasos de aquí.
No sé por qué empezó así,
Por qué se apagó tampoco lo sabe nadie,
Todavía hay cosas a mi alrededor, no me despierto solo,
Pero nada es sencillo en estos días.