O Computer
Ormai o mondo l'è informatizzou,
se no ti stæ a-o passo ti t'è fregou,
coscì ho deciso, da lunedì,
un bello computer m'accatto anche mì.
E finalmente me l'han installou,
o ciù veloxe, o ciù attrezzou,
oua ve conto, a no l'è 'na pansann-a,
cosse m'è successo in te 'na settemann-a.
O primmo giorno me g'assetto davanti,
pè non inciasträlo m'infïo anche i guanti,
o creuvo ben pè avvardâ a vernixe,
a garansia a metto in cornixe.
E martedì l'è arrivou mæ cuxin,
che l'è vint'anni ch'ou vive a Dublin,
o me dixe: "I like your house",
e comme d'incanto sparisce o mæ mouse.
Poi se presenta so figgio Johanni,
c'ou pâ 'na scròssua d'attaccapanni,
o parla in ingleise, no capiscio un belin,
capiscio, però, ch'o fà feua o tappetin.
Mercoledì mæ barba Pasquale,
che a forsa de troffie o peisa un quintale,
o molla 'na quägia, ghe cazze a dentëa,
o polverissa a povia tastea.
Zeuggia mæ figgio che o l'è sempre fêua,
o vegne insemme ai compagni de schêua.
"Dovemmo fâ 'na riçerca in scè Dante",
xattan o modem e pure a stampante.
Venerdì, 17, arria mæ moggê,
che me s' inghèugge sempre in t'ì pè,
cö detersivo a se mette a pulì,
và in cûrto-circùito o lettore C.D.
Sabbo mæ figgia ch'a l'ha pè galante
un "pescou de canna" de Sestri Levante,
sempre in ritardo pè corrî a-a stazion,
s'ingamba in tò cavo d'alimentazion.
Domenega poi de primma mattinn-a,
mì ëo bersagliere, no son 'na belinn-a,
voeivo sarvâ tutto quello che resta,
me inciampo pè-e scae, me rompo anche a testa.
E a mæ illusion de tecnologia,
in t'è 'na settemann-a a l'è proprio svania,
son triste, avvilio, no gh'a fasso ciù,
ma...son sempre i stessi a piggialo in tò cû
O Computadora
Ahora el mundo está informatizado,
si no te pones al día, estás perdido,
por eso he decidido, desde el lunes,
comprarme también yo una bonita computadora.
Y finalmente me la instalaron,
la más rápida, la más equipada,
oíme bien, no es una broma,
lo que me pasó en una semana.
El primer día me siento frente a ella,
para no ensuciarla, me pongo guantes,
me esfuerzo por entender el manual,
la garantía la pongo en un cuadro.
Y el martes llega mi vecino,
que vive desde hace veinte años en Dublín,
y me dice: 'I like your house',
y como por arte de magia desaparece mi mouse.
Luego se presenta su hijo Giovanni,
con una chaqueta llena de perchas,
habla en inglés, no entiendo nada,
pero entiendo que ensucia el tapete.
Miércoles mi barbero Pasquale,
que por comer tanta pasta pesa un quintal,
suelta un estornudo, le caen los dientes,
la polvareda cubre la pantalla.
Juego con mi hijo que siempre está en la computadora,
viene con sus amigos de la escuela.
'Debemos hacer una investigación sobre Dante',
conectan el módem y también la impresora.
Viernes 17, llega mi cuñado,
que siempre se enreda en todo,
con detergente se pone a limpiar,
provoca un cortocircuito en el lector de CD.
Sábado mi hija que tiene por galán
un pescador de Sestri Levante,
siempre llega tarde para correr a la estación,
se enreda en tu cable de alimentación.
Domingo por la mañana,
yo, el bersagliere, no soy un genio,
quería salvar todo lo que queda,
me tropiezo en las escaleras, me rompo la cabeza.
Y mi ilusión por la tecnología,
en una semana se desvanece,
estoy triste, desanimado, ya no puedo más,
pero... siempre son los mismos los que lo arreglan todo