395px

El Desertor

Buio Pesto

O Disertô

In pinn-a facoltæ, Egregio Prescidente,
ghe scrivo a presente, che spero scia a lezzià.
A cartolinn-a chi, me dixe tæra tæra,
che devo anâ a fâ a guæra, quest'atro lunedì.
Ma mi no staggo chi, Egregio Prescidente,
pé ammassâ da-a gente, ciù o meno comme mì.
Mì no ghe l'ho con lé, g'ho diggo pè inciso,
ma sento che ho deciso, e che mì disertiò.

Ho avuo solo di-i guai da quande son nasciuo,
e i figgi ch'ho cresciuo, han ciænto insemme a mì.
Mé moè e anche me poè, ormai son sotto tæra
e a loiatri de stà guæra, no ghe ne pêu fregà.
Quand'ea prexonê, qualcun o m'ha arröbou,
a mæ sposa e o mæ passou, a mæ ciù bella etæ.
Doman mì me issiò, e poi serriò a porta
in sci-a stagion zâ morta e poi m'incamminiò.

Viviò de caitæ in sci-e stradde de Spagna,
de França e de Bretagna e a tutti mì criò,
de no partì mai ciù, e de no obbedì,
de no anâ a moî, pé no l'importa chi.
E dunca se servià, do sangue ad ogni costo,
anæ a daghe o vostro, se a cosa vé piaxà.
Sci-a digghe pure ai sò, se vegnan a çercame,
che peuan anche sparame, mi armi no ghe n'ho.

El Desertor

En la prestigiosa facultad, Excelentísimo Presidente,
ghe escribo en este momento, esperando que pueda leer.
Una carta que, me dice claramente,
que debo ir a la guerra, este próximo lunes.
Pero yo no estoy de acuerdo, Excelentísimo Presidente,
para juntar a la gente, más o menos como yo.
No tengo nada en contra, lo digo por si acaso,
pero siento que he decidido, y que yo deserté.

He tenido solo problemas desde que nací,
y los hijos que crié, lloraron junto a mí.
Mi madre y también mi padre, ahora están bajo tierra,
y a los demás de esta guerra, no les importa.
Cuando me arrestaron, alguien me robó,
mi esposa y mi pasión, mi más bella edad.
Mañana me fui, y luego cerré la puerta,
entrando en la estación de la muerte y luego me fui.

Viví de escondidas en las calles de España,
de Francia y de Bretaña y a todos desafié,
para no partir nunca más, y no obedecer,
para no ir a morir, porque no importa quién.
Y entonces si sirvo, doy sangre a cualquier costo,
iré a darles lo suyo, si eso les complace.
Pueden decirles a los suyos, si vienen a buscarme,
que pueden incluso dispararme, no tengo armas.

Escrita por: