El Grito Silencioso
Anduve, anduve siempre sin ver a mis costados
corri, corri sin pausa y hoy me siento cansado
y al llegar a la puerta del lugar anhelado
un rostro indiferente acudió a mi llamado.
Soñaba un lugar tibio para estar a tu lado
qué sombras, que silencios en tu pecho anidaron?
en que rincón obscuro tu cariño ha quedado
me quedan pocas fuerzas y aún no he comenzado.
Cual será ese camino que me lleve a algún lado
que cayará mi boca, que vacía mis manos
y ese grito en silencio de impotencia cargado.
De Stille Schreeuw
Ik liep, ik liep altijd zonder om me heen te kijken
ik rende, ik rende zonder pauze en nu voel ik me moe
en bij de deur van de gewenste plek
kwam een onverschillig gezicht op mijn roep.
Ik droomde van een warme plek om naast jou te zijn
wat voor schaduwen, wat voor stiltes hebben zich in je hart genesteld?
In welke donkere hoek is jouw liefde gebleven?
Ik heb nog maar weinig kracht en ben nog niet begonnen.
Wat zal die weg zijn die me ergens naartoe leidt
die mijn mond doet zwijgen, die mijn handen leegmaakt
en die stille schreeuw van machteloosheid die me belast.