Hit helga Tré
ÞAr var Draupnir
Ok Dolgþrasir
Hár, Haugspori
Hlévangr, Glóinn
Dóri, Óri
Dúfr, Andvari
Skirfir, Virfir
Skáfiðr, Ái
Alfr ok Yngvi
Eikinskjaldi
Fjalarr ok Frosti
Finnr ok Ginnarr
þAt mun æ uppi
Meðan öld lifir
Langniðja tal
Lofars hafat
Unz þrír kvámu
Ór því liði
Öflgir ok ástkir
Æsir at húsi
Fundu á landi
Lítt megandi
Ask ok Emblu
Örlöglausa
Önd þau né áttu
Óð þau né höfðu
Lá né læti
Né litu góða
Önd gaf Óðinn
Óð gaf Hænir
Lá gaf Lóðurr
Ok litu góða
Ask veit ek standa
Heitir Yggdrasill
Hár baðmr, ausinn
Hvíta auri
þAðan koma döggvar
þÆrs í dala falla
Stendr æ yfir grænn
Urðarbrunni
ÞAðan koma meyjar
Margs vitandi
þRjár ór þeim sæ
Er und þolli stendr
Urð hétu eina
Aðra Verðandi
- Skáru á skíði, -
Skuld ina þriðju
þÆr lög lögðu
þÆr líf kuru
Alda börnum
Örlög seggja
ÞAt man hon folkvíg
Fyrst í heimi
Er Gullveigu
Geirum studdu
Ok í höll Hárs
Hana brenndu
þRisvar brenndu
þRisvar borna
Oft, ósjaldan
þÓ hon enn lifir
Heiði hana hétu
Hvars til húsa kom
Völu velspáa
Vitti hon ganda
Seið hon, hvars hon kunni
Seið hon hug leikinn
Æ var hon angan
Illrar brúðar
ÞÁ gengu regin öll
Á rökstóla
Ginnheilög goð
Ok um þat gættusk
Hvárt skyldu æsir
Afráð gjalda
Eða skyldu goðin öll
Gildi eiga
Frappes Helga Tré
Il y avait Draupnir
Et Dolgþrasir
Hár, Haugspori
Hlévangr, Glóinn
Dóri, Óri
Dúfr, Andvari
Skirfir, Virfir
Skáfiðr, Ái
Alfr et Yngvi
Eikinskjaldi
Fjalarr et Frosti
Finnr et Ginnarr
Ça sera toujours là
Tant que le monde vit
Langniðja parle
Lofars a
Jusqu'à ce que trois arrivent
De cette bande
Öflgir et ástkir
Les Æsir à la maison
Trouvèrent sur terre
Peu puissants
Ask et Embla
Sans destin
Ils n'avaient pas d'âme
Pas d'esprit
Pas de vie
Ni de regard bon
L'âme donna Óðinn
L'esprit donna Hænir
La vie donna Lóðurr
Et ils avaient un bon regard
Ask je sais qu'il se tient
S'appelle Yggdrasill
Hár baum, arrosé
De l'argile blanche
De là viennent les rosées
Qui tombent dans les vallées
Il se tient toujours vert
Au puits d'Urðr
De là viennent les filles
Sages en maints savoirs
Trois de cette mer
Qui se tiennent sous le tronc
Urð s'appelait l'une
L'autre Verðandi
- Elles taillèrent dans le bois -
Skuld la troisième
Elles établirent des lois
Elles choisirent la vie
Pour les enfants des âges
Les destins des hommes
Elle se souvient des guerres
D'abord dans le monde
Quand Gullveig
Fut soutenue par des lances
Et dans la salle de Hár
Ils l'ont brûlée
Trois fois ils l'ont brûlée
Trois fois elle est née
Souvent, pas rarement
Bien qu'elle vive encore
Heiði l'appelaient
D'où elle est venue
La prophétesse
Elle savait des chants
Elle pratiquait la magie, où elle pouvait
Elle jouait avec l'esprit
Elle était toujours parfumée
D'une mauvaise sorcière
Alors tous les régins
Se réunirent
Les dieux puissants
Et ils se consultèrent
Si les Æsir
Devaient payer un tribut
Ou si tous les dieux
Devaient avoir un prix.