Kujira
生まれ落ちた罪
Umare ochita tsumi
息残る罰 私という存在
Iki nokoru batsu watashi toiu sonzai
一瞬のときめき 永遠のさよなら
Isshun no tokimeki eien no sayonara
いつかは許してください
Itsuka wa yurushite kudasai
止める言葉も聞かずに
Tomeru kotoba mo kikazu ni
丘にあがってしまった
Oka ni agatte shimatta
クジラの物語 風が覚えてた
Kujira no monogatari kaze ga oboeteta
新しい世界へと 胸躍らせたのでしょう
Atarashii sekai he to mune odoraseta no deshou
口笛を吹きたい気分だったのでしょう
Kuchibue wo fukitai kibun datta no deshou
海の果ては空に続くのに
Umi no hate wa sora ni tsuduku no ni
星に一番遠い この丘から何を見てたの
Hoshi ni ichiban tooi kono oka kara nani wo miteta no?
大人になる罪 深けていく罰
Otona ni naru tsumi fukete iku batsu
私という存在
Watashi toiu sonzai
一瞬の煌めき 永遠の空白
Isshun no kirameki eien no kuuhaku
言われなき運命ね 見移動もできない
Iware naki unmei ne miugoki mo dekinai
クジラが絶望して 捨てていったこの場所で
Kujira ga zetsuboushite sutete itta kono basho de
私は生きている やりきれなくなるわ
Watashi wa ikite iru yarikire naku naru wa
優しい記憶に触れようとして
Yasashii kioku ni fure you toshite
私の指先はひどく切られるの
Watashi no yubisaki wa hidoku kiri sakareru no
出会ったのも罪？恋したのも罰
Deatta no mo tsumi? Koishita no mo batsu?
あなたという存在
Anata toiu sonzai
胸をしめつける苦しい傷
Mune wo shime tsukeru kuru oshii kizu
この私にください 痛いほどいいの
Kono watashi ni kudasai itai hodo ii no
気持ち裏腹で意地悪な私
Kimochi urahara de ijiwaru na watashi
嫉妬を隠せないみじめな私
Shitto wo kakuse nai mijime na watashi
隣の恋人寝たんでる私
Tonari no koibito netanderu watashi
自分愛せない私
Jibun aise nai watashi
大きな海に抱かれてみたいのよ
Ooki na umi ni dakarete mitai no yo
時折水面に顔覗かせて
Tokiori minamo ni kao nozokasete
月を眺めて歌を歌う
Tsuki wo nagamete uta wo utau
傷ついたクジラと一緒に
Kizutsu ita kujira to issho ni
覚えておいてね 私のことを
Oboete oite ne watashi no koto wo
遠い空まで届くの
Tooi sora made todoku no
愛した真実 失くした事実
Aishita shinjitsu nakushita jijitsu
ささやかなる楽日
Sasayaka naru rakujitsu
生まれ落ちた罪 息残る罰
Umare ochita tsumi iki nokoru batsu
私という存在
Watashi toiu sonzai
一瞬のときめき 永遠のさよなら
Isshun no tokimeki eien no sayonara
まだ許されないのかなぁ
Mada yurusare nai no ka naa?
伸ばす手はどこへ
Nobasu te wa doko he
Walvis
Geboren uit zonden
De straf die nog ademt, mijn bestaan
Een moment van opwinding, een eeuwige vaarwel
Vergeef me alsjeblieft ooit
Zonder te luisteren naar woorden om te stoppen
Ben ik de heuvel op geklommen
Het verhaal van de walvis, de wind herinnert het
Naar een nieuwe wereld, dat moet wel opwindend zijn geweest
Ik had zin om te fluiten
De zee eindigt in de lucht
Wat zag ik vanaf deze heuvel, zo ver van de sterren?
De zonden van volwassenheid, de straf die dieper gaat
Mijn bestaan
Een moment van schittering, een eeuwige leegte
Een lot dat me niet is verteld, ik kan niet eens verhuizen
Op deze plek waar de walvis wanhopig was en het heeft achtergelaten
Leef ik verder, het wordt ondraaglijk
Proberend de zachte herinneringen aan te raken
Worden mijn vingertoppen vreselijk verwond
Is het ook een zonde om elkaar te ontmoeten? Is het een straf om verliefd te zijn?
Jij, mijn bestaan
Een pijnlijke wond die mijn hart knijpt
Geef het aan mij, zo pijnlijk is het goed
Met gevoelens die tegenstrijdig zijn, ben ik gemeen
Ik kan mijn jaloezie niet verbergen, zo ellendig ben ik
De geliefde van de buurman ligt naast me
Ik kan mezelf niet liefhebben
Ik wil omarmd worden door de grote zee
Af en toe mijn gezicht boven het water laten zien
De maan bekijken en een lied zingen
Samen met de gewonde walvis
Vergeet me niet, herinner me
Tot aan de verre lucht
De waarheid van de liefde, het feit dat ik verloren ben
Een bescheiden, gelukkige dag
Geboren uit zonden, de straf die nog ademt
Mijn bestaan
Een moment van opwinding, een eeuwige vaarwel
Ben ik nog steeds niet vergeven?
Waarheen reikt mijn hand?