De Man Met De 17 Complexen
Er was een man met zeventien complexen
En elke avond telde hij ze na
Want hij wou weten: hekseniet of hekse
Als hij ze dan weer had, dan zei hij: "Ja!"
Maar oppunavond warentur maar zestien
Zun vrouw zei: "Kijkus in je andere broek"
Maar hij sprak heel beslist: "Nou geen gekles, Fien
Ik benniegek, mun zeventien is zoek!"
Hij dacht gekweld: waar kannut zijn gebleven
Het is de doodsteek voor mun kummensens
Zonder dat zeventiende kank niet leven
Ik bennikswaard, ik ben geen halluf mens
Zijn ega sprak al spoedig van zijn eksje
Maar hij zocht voort, in kolenkast en bad
Want 't was maar niet zo'n doodgewoon complexje
Het was het allermooiste dattie had
Ach, dacht de man, het is een penitentie
Wat kannik doen? Ik voel me zo onthand
Wel, dacht de man, ik plaats een advertentie
Ik plaats een advertentie in de krant
Beloning
Verloren maand., gaand van hier tot ginder
Om elluf uur, op voorb. lijn 4
Gebr. complex, slechts wein. waard voor vinder
Maar voor verl. veel want souv
Reeds daags daarna is het teruggekomen
Keurig gevouwen, onder envelop
'Kijk', schreef de dame die het had gevonden
'Hier is het hoor, knap nou maar gauw weer op!'
U moest die man zien, niet meer wrang of nukkig
Maar fris en monter en van zessen klaar
Hoogst onbekommerd en volmaakt gelukkig
Hij had ze alle zeventien weer bij mekaar
Wanneer dit lied u een moraal mag leren
Complexen zijn veel kostbaarder dan goud
En lang niet altijd helpt u adverteren
Als u ze hebt, zorg dan dat u ze houdt
El hombre con los 17 complejos
Había un hombre con diecisiete complejos
Y cada noche los contaba de nuevo
Porque quería saber: ¿los tengo o no los tengo?
Cuando los volvía a tener, decía: '¡Sí!'
Pero una noche solo había dieciséis
Su esposa le dijo: 'Mira en tu otro pantalón'
Pero él dijo con firmeza: 'No digas tonterías, Fien
No estoy loco, ¡mis diecisiete se han perdido!'
Atormentado pensaba: ¿dónde pueden estar?
Es un golpe mortal para mi cordura
Sin ese decimoséptimo no puedo vivir
No valgo nada, no soy ni medio humano
Su esposa pronto habló de su exceso
Pero él siguió buscando, en la nevera y en el baño
Porque no era un simple complejito
Era lo más hermoso que tenía
Oh, pensó el hombre, es una penitencia
¿Qué puedo hacer? Me siento tan desamparado
Bueno, pensó el hombre, publicaré un anuncio
Publicaré un anuncio en el periódico
Recompensa
Perdido hace un mes, yendo de aquí para allá
A las once en punto, en la línea 4
Complejo usado, de poco valor para el que lo encuentre
Pero de mucho valor para el que lo perdió
Al día siguiente regresó
Perfectamente doblado, dentro de un sobre
'Mira', escribió la dama que lo encontró
'Aquí está, ahora recupérate pronto'
Deberían haber visto a ese hombre, ya no amargado o malhumorado
Sino fresco y animado, listo para todo
Muy despreocupado y completamente feliz
Tenía los diecisiete de vuelta juntos
Si esta canción puede enseñarles una moraleja
Los complejos son mucho más valiosos que el oro
Y no siempre ayuda publicar un anuncio
Si los tienes, asegúrate de mantenerlos