Mijn Eigen Krant
Ik sta hier met mijn eigen krant
Daar staat geen nieuws in, dat is waar
Geen enk'le politieke hetze
Geen bruine baby van Seretse
Geen eens een Heilig Jaar
Ik sta te wachten op een klant
Maar niemand, niemand koopt die krant
Die krant, als u hem voor u neemt...
De koppen zijn een beetje vreemd
Daar staat in dertig cicero:
MAN IS GELUKKIG, LAAT HEM ZO!!
En alle mensen vragen dan:
"Man is gelukkig? Welke man?"
Dan halen ze hun schouders op
En lopen door. Maar ik roep: "Stop!
Als u nou even luisteren wil:
Zomaar een man, en hij heet Bill
Hij woont in Pittsburgh, hij 's getrouwd
Hij heeft een kippenhok gebouwd
Hij heeft een tuin met mais en boontjes
En hij maakt vliegers voor zijn zoontjes"
"En verder?" "Verder, vraagt u? Nee
Nee niks meer. Hij is erg tevree' "
Is dat bericht niet veel meer waard
Dan alle assemblees op aard'?
Dan 't hele Koreaanse front?
Maar niemand wil daaraan. Geen hond
Ik sta hier met mijn eigen krant
Die heeft een hele eigen stijl
Geen redevoering van Malik
Geen ge... o.h.... neem me niet kwalijk
Geen Bertha Hertoghkwijl
Ik sta te wachten op een klant
Maar niemand, niemand leest die krant
Daar staat dan in... och, luister even...
VROUW WIL NOG GRAAG TIEN JAREN LEVEN!
Mag ik het eventjes vertellen
't Is maar dat u 't zich voor kunt stellen
Die vrouw, ze heet Maroesjka Tsjarov
Ze woont... pardon... ze woont in Charkov
Ze is Russin, wor' nou niet kwaad
Ze kan 't niet helpen, ze bestaat!
Ze is jong en blond. Ze heeft een vrind
En nu verwacht ze dan een kind
Ze weet alleen maar ied're dag
Dat ze dat kindje hebben mag
Ze breit aan zulke priegeljasjes
En zoomt de luiers, voor de plasjes
En strakjes, als het kind kan lopen
Dan zal ze schoentjes voor hem kopen
... Wanneer men haar tien jaar zou schenken
Maar zo ver durft ze niet te denken
Da's alles wat mijn krant kan bieden:
't Geluk van hele kleine lieden
En niet alleen van deze twee
Maar ook in Hoorn en Zierikzee
Van al die kleine bange mensen
Die stuk voor stuk geen oorlog wensen
De groenteboer, de conducteur
De orgeldraaier voor de deur
Wij willen nog tien jaren leven
Is dat te veel? Nog acht... nog zeven...
De werkster, die de trappen dweilt
De wasbaas, die een beetje kwijlt
De kapper, die een maagkwaal heeft
En desondanks zo zielsgraag leeft
Wij hebben allemaal een stuk
Zorgvuldig ingepakt geluk
Al is het dan alleen, nou ja
Een poes of een begonia
Hier sta ik met mijn eigen krant
'k Weet niet hoelang ik hier nog sta
Diezelfde bange, kleine mensen
Die stuk voor stuk geen oorlog wensen
Die roepen straks hoera!
Dan zullen ze hierlangs marcheren
In uniform en met geweren
Met grote vaandels in hun hand
O, Jezus! Koop dan toch die krant
Mi Propio Periódico
Aquí estoy con mi propio periódico
No hay noticias en él, es verdad
Ninguna controversia política
Ningún bebé marrón de Seretse
Ni siquiera un Año Santo
Estoy esperando a un cliente
Pero nadie, nadie compra ese periódico
Ese periódico, si lo toma...
Los titulares son un poco extraños
Dice en treinta cícero:
¡EL HOMBRE ES FELIZ, DÉJENLO ASÍ!
Y todos preguntan entonces:
'¿El hombre es feliz? ¿Qué hombre?'
Luego se encogen de hombros
Y siguen su camino. ¡Pero yo grito: '¡Deténganse!'
Si tan solo quieren escuchar:
Simplemente un hombre, y se llama Bill
Vive en Pittsburgh, está casado
Ha construido un gallinero
Tiene un jardín con maíz y frijoles
Y hace cometas para sus hijos
'¿Y qué más?' '¿Más? No
Nada más. Está muy contento'
¿No vale esa noticia mucho más
Que todas las asambleas en la tierra?
¿Que todo el frente coreano?
Pero nadie quiere eso. Ni un alma
Aquí estoy con mi propio periódico
Que tiene un estilo muy propio
Ningún discurso de Malik
Ninguna ge... oh... disculpen
Ninguna babosada de Bertha Hertogh
Estoy esperando a un cliente
Pero nadie, nadie lee ese periódico
Luego dice... oh, escuchen...
¡MUJER QUIERE VIVIR DIEZ AÑOS MÁS!
Permítanme contarles
Solo para que lo imaginen
Esa mujer, se llama Maroesjka Tsjarov
Vive... perdón... vive en Járkov
Es rusa, no se enojen
No puede evitarlo, ¡existe!
Es joven y rubia. Tiene un novio
Y ahora espera un hijo
Solo sabe cada día
Que tendrá ese bebé
Teje pequeños abrigos
Y dobla los pañales para los pipís
Y más adelante, cuando el niño pueda caminar
Entonces le comprará zapatos
... Si le regalaran diez años más de vida
Pero no se atreve a pensarlo
Eso es todo lo que mi periódico puede ofrecer:
La felicidad de la gente común
Y no solo de estos dos
Sino también en Hoorn y Zierikzee
De todas esas personas comunes y temerosas
Que no desean la guerra
El verdulero, el conductor
El organillero en la puerta
Queremos vivir diez años más
¿Es mucho? Ocho... siete...
La limpiadora que trapea las escaleras
El lavandero que babea un poco
El peluquero con problemas estomacales
Y aun así, desea vivir con todo su ser
Todos tenemos un pedazo
De felicidad cuidadosamente envuelta
Aunque sea solo, bueno
Un gato o una begonia
Aquí estoy con mi propio periódico
No sé cuánto tiempo más estaré aquí
Esas mismas personas comunes y temerosas
Que no desean la guerra
¡Gritarán 'hurra!' pronto!
Luego marcharán por aquí
Con uniformes y armas
Con grandes banderas en sus manos
¡Oh, Jesús! ¡Por favor, compren ese periódico!