Um Abraçaço
Dei um laço no espaço,
Pra pegar um pedaço,
Do universo que podemos ver.
Com nossos olhos nús,
Nossa lentes azuis,
Nossos computadores luz.
Esse laço era um verso,
Mas foi tudo perverso,
Você não se deixou ficar.
No meu emaranhado,
Foi parar do outro lado,
Do outro lado de lá, de lá.
Ei! Hoje eu mando um abraçaço...
Ei! Hoje eu mando um abraçaço...
Ei! Hoje eu mando um abraçaço...
Ei! Hoje eu mando um abraçaço!
Um amasso, um beijaço,
Meu olhar de palhaço,
Seu orgulho tão sério...
Um grande estardalhaço,
Pro meu velho cansaço,
Do eterno mistério.
Meu destino não traço,
Não desenho, disfarço,
O acaso é o grão-senhor.
Tudo que não deu certo,
E sei que não tem conserto,
No silêncio chorou, chorou...
Ei! Hoje eu mando um abraçaço...
Ei! Hoje eu mando um abraçaço...
Ei! Hoje eu mando um abraçaço...
Ei! Hoje eu mando um abraçaço...
Ei!
Een Grote Knuffel
Ik maakte een lus in de ruimte,
Om een stukje te pakken,
Van het universum dat we kunnen zien.
Met onze blote ogen,
Onze blauwe lenzen,
Onze computers vol licht.
Die lus was een vers,
Maar het was allemaal verkeerd,
Je liet je niet blijven.
In mijn warboel,
Belandde je aan de andere kant,
Aan de andere kant van daar, van daar.
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel...
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel...
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel...
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel!
Een knuffel, een zoen,
Mijn blik als een clown,
Jouw trots zo serieus...
Een groot gedoe,
Voor mijn oude vermoeidheid,
Van het eeuwige mysterie.
Mijn bestemming teken ik niet,
Ik ontwerp het niet, ik verberg het,
Het toeval is de grote baas.
Alles wat niet lukte,
En ik weet dat er geen oplossing is,
In de stilte huilde het, huilde het...
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel...
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel...
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel...
Hé! Vandaag stuur ik een grote knuffel...
Hé!