Book Of The Fallen
Still we ride, fight, and die
Wayward path far beyond the pale
We are lost, marching on
Heavy hearts longing for those lands we once called home
Emerald hills, sparking seas
Fade to distant memory
Horizons blaze in foreign land
Ochre seas of scorching sand
The fires of y’ghatan burn in the night
The shadows of a fallen god
Chains against light
For weeks on end we journey on
Weary and worn, the glory is gone
All that’s left are tired souls
Aching limbs and dreams of home
The fires of y’ghatan burn in the night
The shadows of a fallen god
Chains against light
Marching on as one as the ghosts of brothers sing
Deep in the night where their faces haunt our dreams
Halfway through the veil we are summoned to Hood’s gate
Lands rimed in frost, they will damn us to our fate
Push on through the din of the slaughter
Flight through this perilous land
To where our blades spring forth
Soldiers of empire malazan
We fight for the seat of the highborn
Our fates were never our own
Weathered skin is battered and broken
Bloodstained dawn in a land unknown
Stars reign in the sky of the desert
Lost in the blistering sands
A host now long forgotten
Soldiers of empire malazan
Far away from the hearths of our fathers
We’re never returning home
Weathered swords are a warrior’s burden
Battles fought but our deeds will go untold
Still we ride, fight, and die
Wayward path far beyond the pale
We are lost, marching on
Heavy hearts longing for those lands we once called home
Dawn has brought its cleansing light
So we behold a mournful sight
The fading sounds of clashing steel
Bodies strewn across the field
The fires of Y’ghatan burn in the night
The shadows of a fallen god
Chains against light
Buried seeds, scattered bones
Blazing hearts by steel sent home
Mortal screams, names unknown
Shattered dreams by steel sent home
Strap on your shields and raise your banners
Hear the call of raging battle
Beneath a hail of burning arrows
Push ever forward, never surrender
Siege weapons tolling out like thunder
Ripping the city walls asunder
Columns of flame reach ever skyward
Horizons filled with burning pyres
Boek Van De Vallen
Nog steeds rijden we, vechten en sterven
Weg van het pad, ver voorbij de grens
We zijn verloren, marcheren voort
Zware harten verlangen naar die landen die we ooit thuis noemden
Smaragdgroene heuvels, sprankelende zeeën
Vervagen tot verre herinnering
Horizonten vlammen in vreemd land
Okerkleurige zeeën van brandend zand
De vuren van y’ghatan branden in de nacht
De schaduwen van een gevallen god
Ketens tegen het licht
Wekenlang reizen we voort
Vermoeid en versleten, de glorie is weg
Alles wat overblijft zijn vermoeide zielen
Pijnlijke ledematen en dromen van thuis
De vuren van y’ghatan branden in de nacht
De schaduwen van een gevallen god
Ketens tegen het licht
Marcheren als één terwijl de geesten van broeders zingen
Diep in de nacht waar hun gezichten onze dromen achtervolgen
Halverwege de sluier worden we opgeroepen naar de poort van Hood
Landen bedekt met vorst, ze zullen ons verdoemen tot ons lot
Duw door het gekrijs van de slachting
Vlucht door dit gevaarlijke land
Naar waar onze zwaarden tevoorschijn komen
Soldaten van het Malazaanse rijk
We vechten voor de zetel van de hooggeborenen
Onze lotsbestemmingen waren nooit de onze
Versleten huid is geschaad en gebroken
Bloedbevlekte dageraad in een onbekend land
Sterren heersen in de lucht van de woestijn
Verloren in het branderige zand
Een menigte nu lang vergeten
Soldaten van het Malazaanse rijk
Ver weg van de haarden van onze vaders
We keren nooit meer terug naar huis
Versleten zwaarden zijn de last van een krijger
Gevochten veldslagen, maar onze daden zullen onverteld blijven
Nog steeds rijden we, vechten en sterven
Weg van het pad, ver voorbij de grens
We zijn verloren, marcheren voort
Zware harten verlangen naar die landen die we ooit thuis noemden
De dageraad heeft zijn reinigende licht gebracht
Dus aanschouwen we een treurig gezicht
De vervagende geluiden van botsend staal
Lichamen verspreid over het veld
De vuren van Y’ghatan branden in de nacht
De schaduwen van een gevallen god
Ketens tegen het licht
Begraven zaden, verspreide botten
Brandende harten door staal naar huis gestuurd
Sterfelijke schreeuwen, namen onbekend
Verbroken dromen door staal naar huis gestuurd
Strap je schilden om en hef je banieren
Hoor de roep van de razende strijd
Onder een hagel van brandende pijlen
Duw altijd vooruit, nooit overgeven
Belegeringswapens luiden als donder
Scheuren de stadsmuren uiteen
Kolommen van vlammen reiken steeds naar de lucht
Horizonten gevuld met brandende vuren