Inferno
The darkness seems to cloud the light
I wonder if the past can be blamed for all of that
But it seems, nostalgia fills my heart
Ambition giving way to what I have left behind
Maybe light is breaking through the dark
The days of old, they seem to wind and unfold
To the streets on which my life was made
Who needs ambition when I've got memories
But somewhere in those days, lies and ever-present flame
Meant to rekindle a sacred, precious melody
They say there's no tomorrow, no forever we must chase
Then in the past, I cling and laugh cuz who would need today?
For everything that shines so bright is finite, burning out
So I walk on into this inferno
Maybe, please just maybe then my fire will burn out
Then again, what does the question mean?
I never understood why the "why" ever came
If the dream is to just live in peace
Then why is the curiosity rising again?
Can I taste this present suffering?
Learn to like the bitterness and possibly, the sweet
Keep the memories just as they are
And set them all ablaze, ignore the scarring
I run towards that light
As my blood begins to boil
I can start to see the memories, they writhe and moan
The time is overdue, to start fresh, begin anew
But the questions still grow stronger than the fire I've made
They say there's no tomorrow, no forever we must chase
I cry away the notion that this all could end today
A heart that's full of helium will slowly pass away
But that's not me! I will scream till my lungs give out
Life is like a fountain, I believe it won't run out
My time while here has not been all fine
Love lost and broken, won't heal with time
Intelligence, my mind cannot find
Withering as I try
But this darkness can't blot out the light
As a child, I raised my hands, held tightly to
The magic of our youth
I treasured everything, but in the fire, it goes
They say there's no tomorrow, no forever we must chase
So I walk on into this inferno
Maybe, please just maybe then my fire will burn out
Inferno
De duisternis lijkt het licht te verdoezelen
Ik vraag me af of het verleden hiervoor verantwoordelijk is
Maar het lijkt, nostalgie vult mijn hart
Ambitie maakt plaats voor wat ik heb achtergelaten
Misschien breekt het licht door de duisternis heen
De dagen van weleer, ze lijken te draaien en ontvouwen
Naar de straten waar mijn leven is gevormd
Wie heeft ambitie nodig als ik herinneringen heb?
Maar ergens in die dagen, ligt een altijd aanwezige vlam
Bedoeld om een heilige, kostbare melodie opnieuw aan te wakkeren
Ze zeggen dat er geen morgen is, geen eeuwigheid die we moeten najagen
Dan houd ik me vast aan het verleden en lach, want wie heeft vandaag nodig?
Want alles wat zo fel straalt is eindig, dooft uit
Dus loop ik verder in dit inferno
Misschien, alsjeblieft, misschien dooft mijn vuur dan uit
Maar wat betekent de vraag eigenlijk?
Ik heb nooit begrepen waarom de "waarom" ooit kwam
Als de droom is om gewoon in vrede te leven
Waarom stijgt de nieuwsgierigheid dan weer op?
Kan ik deze huidige lijden proeven?
Leren om de bitterheid en mogelijk, het zoete te waarderen
De herinneringen behouden zoals ze zijn
En ze allemaal in vlammen zetten, de littekens negeren
Ik ren naar dat licht
Terwijl mijn bloed begint te koken
Ik kan de herinneringen beginnen te zien, ze kronkelen en kreunen
De tijd is rijp, om opnieuw te beginnen, fris te starten
Maar de vragen worden nog sterker dan het vuur dat ik heb gemaakt
Ze zeggen dat er geen morgen is, geen eeuwigheid die we moeten najagen
Ik huil de gedachte weg dat dit vandaag zou kunnen eindigen
Een hart dat vol helium is, zal langzaam vergaan
Maar dat ben ik niet! Ik zal schreeuwen tot mijn longen het opgeven
Het leven is als een fontein, ik geloof dat het niet opdroogt
Mijn tijd hier is niet altijd fijn geweest
Verlies van liefde en gebroken, geneest niet met de tijd
Intelligentie, mijn geest kan het niet vinden
Verwelkt terwijl ik probeer
Maar deze duisternis kan het licht niet verdoezelen
Als kind hief ik mijn handen op, stevig vasthoudend aan
De magie van onze jeugd
Ik koesterde alles, maar in het vuur gaat het verloren
Ze zeggen dat er geen morgen is, geen eeuwigheid die we moeten najagen
Dus loop ik verder in dit inferno
Misschien, alsjeblieft, misschien dooft mijn vuur dan uit