Distante de Tudo
[Parte I]
Noites vazias pensando
No que vivi
Não deixo espinhos
Na estrada
Sempre preciso voltar
Pra aprender
Não voltarei
Com o caminho cheio
Deles
Descalço, humilde
Plantei belas flores
E girassóis
É da terra que nasce naturalmente a braba
Verde e com sabor
Espero
Vencer naturalmente
Minha batalha interior
Deixar de gastar
Minha energia na luta
Contra coisas
Que não tem nem nível
Pra ser inimigos
Exteriores
Eu tô além disso
Uma nova fase
Na minha vida
Descobri recursos
Possibilidades
Inacessíveis
Pra quem ignora
Tudo a sua volta
Tipo
Essas noites malucas
Vida mandada
Ruas são salgadas
Assuma ou suma
O papo é reto
Sempre é o mesmo
E não faz curvas
A pele que habito
Fugindo de estatísticas
Me querem no túmulo
Fujo do caixão
Mil passos distante de tudo
Longe dos sete palmos abaixo
Do chão
A vida é mais que isso,
Muito além disso
Por falar verdades
Pique ali babá
Me veem como 40 ladrão
Então tomei de assalto
O coração no lugar certo
Mente do vilão
Sem perder a postura
Controlo a minha
Sempre tento entender
O meu ego
E sobre mim mesmo
Esses milésimos de segundos são chatos
Como segundas
Onde está segunda?
Reclamam de barriga cheia
Eu rimo com a minha vazia
Reclamam de barriga cheia
Rimo com a minha vazia
Pensando em noites vazias
Pensando em noites vazias
Distante de tudo
Pensando em noites vazias
Distante de tudo
Em noites vazias
Distante de tudo
[Parte II]
O tempo passa
Entendo a mim mesmo
Sensível
Eu sinto e expresso
Artista da rua
Da eterna labuta
Traduzindo a dor
Que não querem enxergar
Seus filhas da puta
Ela é sorrateira
Vai dilacerar
Absorva e solte para fora
A arte regida noutrora
Em noite vazias de insônia
Em tempos pandemicos
Produzi essa letra
Pensando em mim mesmo
Em como estou anêmico
Fiz o maldito ego
Trabalhar pra mim
Noites mal dormidas
Sozinho
Isolado
Mais de quarenta dias de quarentena
Pensando em noites malditas de insônia
Por que tão vazias?
Como a geladeira
Só tinha água
Mas era o essencial
O auxílio não veio
Me senti andando
Em pleno deserto
Vazio como o espaço visceral
É papo de vinte anos
Tentando entender
A porra do pensamento dos cara
Que acha que a vida
É um morango
Se fosse, eu já teria comido
E não passado fome
Mas a vida é dura
Quebrou os meus dentes
Tipo os cana
Quando me deram uma dura
É foda
Reclamam de barriga cheia
Eu rimo com a minha vazia
Reclamam de barriga cheia
Rimo com a minha vazia
Pensando em noites vazias
Em noites vazias
Distante de tudo
Ver weg van alles
[Deel I]
Lege nachten denkend
Aan wat ik heb meegemaakt
Ik laat geen doornen
Op de weg
Ik moet altijd terugkomen
Om te leren
Ik zal niet terugkomen
Met de weg vol
Daarvan
Blootsvoets, bescheiden
Plantte ik mooie bloemen
En zonnebloemen
Het komt natuurlijk uit de aarde, de woede
Groen en vol smaak
Ik hoop
Natuurlijk te overwinnen
Mijn innerlijke strijd
Te stoppen met het verspillen
Van mijn energie in de strijd
Tegen dingen
Die niet eens het niveau hebben
Om vijanden te zijn
Buitenstaanders
Ik ben daarbovenuit
Een nieuwe fase
In mijn leven
Ik ontdekte middelen
Mogelijkheden
Onbereikbaar
Voor wie negeert
Alles om zich heen
Zoals
Die gekke nachten
Leven dat opgedragen is
Straten zijn zout
Neem het aan of verdwijn
Het gesprek is recht door zee
Altijd hetzelfde
En maakt geen bochten
De huid die ik bewoon
Vluchtend voor statistieken
Ze willen me in het graf
Ik vlucht voor de kist
Duizend stappen ver weg van alles
Ver weg van zeven voet onder
De grond
Het leven is meer dan dit,
Veel verder dan dit
Door waarheden te spreken
Pik daar, babá
Ze zien me als 40 dieven
Dus nam ik met geweld
Het hart op de juiste plek
De geest van de schurk
Zonder mijn houding te verliezen
Beheers ik de mijne
Ik probeer altijd te begrijpen
Mijn ego
En over mezelf
Die duizendsten van seconden zijn vervelend
Als maandagen
Waar is maandag?
Ze klagen met een volle buik
Ik rijm met de mijne leeg
Ze klagen met een volle buik
Ik rijm met de mijne leeg
Denkend aan lege nachten
Denkend aan lege nachten
Ver weg van alles
Denkend aan lege nachten
Ver weg van alles
In lege nachten
Ver weg van alles
[Deel II]
De tijd verstrijkt
Ik begrijp mezelf
Gevoelig
Ik voel en druk uit
Straatartiest
Van de eeuwige strijd
Vertalend de pijn
Die ze niet willen zien
Jullie kutkinderen
Ze is sluipend
Zal verscheuren
Absorbeer en laat het naar buiten
De kunst die ooit regeerde
In lege nachten van slapeloosheid
In pandemische tijden
Produceerde ik deze tekst
Denkend aan mezelf
Aan hoe ik anemisch ben
Ik liet die verdomde ego
Voor mij werken
Slecht geslapen nachten
Alleen
Geïsoleerd
Meer dan veertig dagen quarantaine
Denkend aan die verdomde nachten van slapeloosheid
Waarom zo leeg?
Als de koelkast
Had alleen water
Maar dat was essentieel
De hulp kwam niet
Ik voelde me lopen
In een volle woestijn
Leeg als de viscerale ruimte
Het is een gesprek van twintig jaar
Proberend te begrijpen
Die verdomde gedachten van die gasten
Die denken dat het leven
Een aardbei is
Als het zo was, had ik het al gegeten
En niet honger geleden
Maar het leven is hard
Het brak mijn tanden
Zoals de agenten
Toen ze me een les gaven
Het is klote
Ze klagen met een volle buik
Ik rijm met de mijne leeg
Ze klagen met een volle buik
Ik rijm met de mijne leeg
Denkend aan lege nachten
In lege nachten
Ver weg van alles