Senhora do Monte
Naquela casa de esquina
Mora a Senhora do Monte
E a providência divina
Mora ali, quase defronte
Por fazer bem à desgraça
Deu-lhe a desgraça também
Aquela divina graça
Que Nossa Senhora tem
Senhora tão benfazeja
Que a própria Virgem Maria
Não sei se está na igreja
Se naquela moradia
Co'a mágoa que desconsola
A pobreza se conforta
Na certeza duma esmola
Quando bate àquela porta
E o luar da lua cheia
Ao bater-lhe na janela
Reforça a luz da candeia
No alpendre da capela
Vai lá muita pecadora
Que de arrependida, chora
Mas não é Nossa Senhora
Que naquela casa mora
Dame van de Berg
In dat huis op de hoek
Woont de Dame van de Berg
En de goddelijke voorzienigheid
Woont daar, bijna recht tegenover
Omdat ze goed doet voor de ellende
Heeft ze ook ellende gekregen
Die goddelijke genade
Die Onze Lieve Vrouw heeft
Dame zo weldoend
Dat zelfs de Maagd Maria
Ik weet niet of ze in de kerk is
Of in dat huis daar
Met de pijn die troosteloos is
Vindt de armoede comfort
In de zekerheid van een aalmoes
Wanneer ze aan die deur klopt
En het licht van de volle maan
Als het op haar raam klopt
Versterkt het licht van de kaars
Op de veranda van de kapel
Er komen veel zondaars
Die huilend en berouwvol zijn
Maar het is niet Onze Lieve Vrouw
Die in dat huis woont