395px

Sol de Gaveta

Camilas

Sol de Gaveta

Acordo sempre, sonolenta amassada
Com a cara engavetada
Rastreando a noite que o lençol levou
Sedas rasgadas espalhadas pela casa
Cheiro forte lamentando o Sol que nasce na janela

O vento sopra, chacoalhando o corpo afora
Magoando as camisolas
Ocupando minhas manhãs
Manhãs de manhas caprichadas de preguiça
O movimento ganha peso no colchão
E o vento grita, num segundo me domina
Finco o corpo ao meio-dia
Visto as vestes de uma vez só

Na cara pálida o canto de um sorriso
E esse canto um tanto quanto sem batom
O meu disfarce soa como maquiagem
Espalhada em dupla face
Agradando os quarteirões

Sol de Gaveta

Siempre despierto, somnolienta y arrugada
Con la cara guardada en un cajón
Rastreando la noche que se llevó las sábanas
Sedas rasgadas esparcidas por la casa
Fuerte olor lamentando el Sol que nace en la ventana

El viento sopla, sacudiendo el cuerpo afuera
Lastimando las camisolas
Ocupando mis mañanas
Mañanas de mañas caprichosas de pereza
El movimiento cobra peso en el colchón
Y el viento grita, en un segundo me domina
Clavo el cuerpo al mediodía
Visto las prendas de una sola vez

En la cara pálida el rincón de una sonrisa
Y ese rincón un tanto desprovisto de labial
Mi disfraz suena como maquillaje
Esparcido en doble cara
Agradando a las cuadras

Escrita por: Camilas