395px

Rustige Zee

Candeia

Mar sereno

O mar serenou, quando ela pisou, na areia,
Quem samba na beira do mar, é sereia (2x)

O pescador não tem medo
É segredo se volta ou se fica
No fundo do mar, ao ver a morena bonita
Sambando se explica que não vai pescar,
Deixa o mar serenar

A lua brilhava vaidosa
De si orgulhosa e prosa
Com que deus lhe deu, ao ver a morena sambando
Foi-se acabrunhando, então adormeceu, o sol apareceu

Um frio danado
Que vinha de lado,gelado
Que o povo até se intimidou
Morena aceitou o desafio
Sambou e o frio, sentiu seu calor,
e o samba se esquentou

A estrela que estava escondida
sentiu-se atraída
depois então apareceu
Mas ficou tão enternecida
Indagou a si mesma, a estrela afinal,
será ela ou sou eu

Rustige Zee

De zee kalmeerde, toen zij liep, op het zand,
Wie danst aan de rand van de zee, is een zeemeermin (2x)

De visser is niet bang
Het is een geheim of hij terugkomt of blijft
Op de bodem van de zee, bij het zien van de mooie meid
Danzend legt hij uit dat hij niet gaat vissen,
Laat de zee maar kalmeren

De maan straalde trots
Trots op zichzelf en vol praatjes
Met wat God haar gaf, bij het zien van de mooie meid die danst
Voelde zich somber worden, en toen viel de zon in slaap

Een vreselijke kou
Die van opzij kwam, ijzig
Waardoor het volk zelfs geïntimideerd raakte
De meid accepteerde de uitdaging
Danste en de kou voelde haar warmte,
en de samba werd heet

De ster die verstopt was
Voelde zich aangetrokken
En toen verscheen ze
Maar ze was zo ontroerd
Vroeg ze zich af, de ster uiteindelijk,
Is zij het of ben ik het?

Escrita por: Candeia