395px

Stabat Mater

Cantus Divinus

Stabat Mater

Stabat Mater dolorósa
Juxta crucem lacrimósa
Dum pendébat Fílius
Cujus ánimam geméntem
Contristátam et doléntem
Pertransívit gládius

O quam tristis et afflícta
Fuit illa benedícta
Mater Unigéniti!
Quae maerébat et dolébat
Pia mater, dum vidébat
Nati poenas íncliti

Quis est homo qui non fleret
Matrem Christi si vidéret
In tanto supplício?
Quis non posset contristári
Piam matrem contemplári
Doléntem cum Fílio?

Pro peccátis suae gentis
Vidit Iesum in torméntis
Et flagéllis súbditum
Vidit suum dulcem Natum
Moriéntem desolátum
Dum emísit spíritum

Eia, Mater, fons amóris
Me sentíre vim dolóris
Fac, ut tecum lúgeam
Fac, ut árdeat cor meum
In amándo Christum Deum
Ut sibi compláceam

Sancta Mater, istud agas
Crucifíxi fige plagas
Cordi meo válide
Tui Nati vulneráti
Tam dignáti pro me pati
Poenas mecum dívide

Fac me tecum flere
Crucifíxo condolére
Donec ego víxero
Juxta Crucem tecum stare
Et me tibi sociáre
In planctu desídero

15. Virgo vírginum praeclára
Mihi iam non sis amára
Fac me tecum plángere
Fac ut portem Christi mortem
Passionis fac me sortem
Et plagas recólere

Fac me plagis vulnerári
Cruce hac inebriári
Et cruóre Filii
Flammis urar ne succénsus
Per te, Virgo, sim defénsus
In die iudícii

Fac me cruce custodíri
Morte Christi praemuníri
Confovéri grátia
Christe, cum sit hinc exíre
Da per Matrem me veníre
Ad palmam victóriae
Quando corpus moriétur
Fac ut ánimae donétur
Paradísi glória

Stabat Mater

Estaba la Madre dolorosa
Junto a la cruz llorosa
Mientras pendía el Hijo
Cuyos gemidos tristes
Con su pena y su llanto
Atravesó la espada

¡Oh cuán triste y afligida
Estaba aquella bendita
Madre del Unigénito!
Que lloraba y sufría
Pía madre, al ver
Las penas del Hijo ilustre

¿Quién es el hombre que no lloraría
A la Madre de Cristo si la viera
En tanto sufrimiento?
¿Quién no podría entristecerse
Al contemplar a la madre piadosa
Llorando con su Hijo?

Por los pecados de su pueblo
Vio a Jesús en tormentos
Y sometido a azotes
Vio a su dulce Hijo
Muriendo desolado
Mientras entregaba el espíritu

¡Ay, Madre, fuente de amor!
Déjame sentir la fuerza del dolor
Haz que contigo llore
Haz que arda mi corazón
Amando a Cristo Dios
Para agradarle a Él

Santa Madre, haz esto
Fija las llagas del crucificado
Fuertemente en mi corazón
Las heridas de tu Hijo
Tan dignas de sufrir por mí
Divídeme las penas

Hazme llorar contigo
Con el crucificado compadecerme
Hasta que yo viva
Junto a la cruz estar contigo
Y unirme a ti
En el lamento deseo

Virgen de vírgenes, tan ilustre
Ya no seas amarga conmigo
Hazme llorar contigo
Haz que lleve la muerte de Cristo
Que me toque la pasión
Y recordar las llagas

Hazme ser herido por las llagas
Embriagarme con esta cruz
Y con la sangre del Hijo
Que las llamas no me quemen
Por ti, Virgen, seré defendido
En el día del juicio

Hazme ser custodiado por la cruz
Ser protegido por la muerte de Cristo
Ser abrazado por la gracia
Cristo, cuando de aquí deba salir
Dame por la Madre venir
A la palma de la victoria
Cuando el cuerpo muera
Haz que el alma sea donada
A la gloria del paraíso

Escrita por: Cássio Marcelo