Come la musica elettronica
Partorito il nove ottobre
Sono figlio dell'autunno
Per questo amo il crepuscolo
Amo stare in bilico tra luce e buio
Amo lo sfiorire e non me ne vergogno
Più vita in una foglia secca che in un germoglio
Sono quello che accomuna il corvo e lo scrittoio
Il secondo è perché vivo, il primo è perché muoio
La meraviglia è nell'ignoto
Equilibrista del rinnovo
La corda oscilla come una Polaroid
Faccio uno scatto e vengo fuori dall'ombra di nuovo
Io che amo le città fantasma
L'eco che la vita lascia in ogni traccia
Amo le frustate che dà la vecchiaia
Smagliature sulla pelle, solchi sulla faccia (adieu jeunesse)
Nessuno è teen per sempre
Tempo mi tinge d'argento come Silver Surfer (i'm blessed)
Meteoriti e stelle
Sto seguendo il mio disegno con matite Staedtler (i)
Certo che non sono il primattore (am)
Certo che non vivo di per sempre (so)
Strano amore per ogni dottore (glad)
Che si fa uno e trino, Peter Sellers
Mi consigliano una compressa
La mando giù e sto nel chill tipo Buddha Bar
Ricordi sfuggono alla presa
Come peluche dagli artigli di un luna park
Scrivo ancora in una Moleskine
Non tornerei com'ero nemmeno se potessi
Non ho interesse per i successi
Voglio solo andare avanti e godermi l'essere vecchio
All my beliefs are falling down
Come la musica elettronica
How lucky, now I feel so light 'cause I'm
E mi godo il tempo che mi resta (old)
Come sempre fuori dalla ressa (old)
Premo per aver silenzio, spacebar (old)
L'aggettivo che meglio si presta è vecchio
All my beliefs are falling down
Come la musica elettronica
How lucky, now I feel so light 'cause I'm
Tutto ciò in cui credo va in pensione (old)
Viaggio in una nuova dimensione (old)
Per restare in piedi come Stonehenge (old)
Serve spessore
Ma ogni anno che passa
È un esame che mi boccia perché disattento
Quante facoltà che davo per scontato
Me ne accorgo solo adesso che le sto perdendo
Il mio corpo è un tempio e va benone
Nel senso che cade a pezzi, Partenone
Ma mi aspettano altre lune, altre prove
Mentre mescolo Arte 2 con Arte 9
Aumentano gli amici morti per davvero
Non intendo che non pubblicano più sui social
Sono sempre più a mio agio dentro al cimitero
Così tanta umanità, così poca ferocia
Non sono le lapidi a terrorizzarmi
Ma reggere il dolore fino a che sopporto
La nostalgia che cresce dentro a peso morto
Poi mi squarcia come fa un alieno xenomorfo
Quando fui ragazzo
Mi sembrò di avere tutto il mondo sul mio palmo
Adesso fantastico sull'ultimo atto
Me ne andrò soffrendo, me ne andrò in un lampo
Me ne andrò in un letto o sul palco?
Per ora vado solo fuori fuoco
Come la fisica classica in tempi quantum
E questo giovane mi fa una foto
Solo perché suo papà c'ha tutti i miei album
It's so sweet
Che senso ha fare rap alla mia età?
To grow up
Me lo domando da quando avevo tredici anni
Piccolo, non chiedermi pareri sul tuo disco
Se mi piace corri un grosso rischio
Ti auguro San Siro, San Francisco
Ma io la tua roba non la capisco, sono vecchio
All my beliefs are falling down
Come la musica elettronica
How lucky, now I feel so light 'cause I'm
E mi godo il tempo che mi resta (old)
Come sempre fuori dalla ressa (old)
Premo per aver silenzio, spacebar (old)
L'aggettivo che meglio si presta è vecchio
All my beliefs are falling down
Come la musica elettronica
How lucky, now I feel so light 'cause I'm
Tutto ciò in cui credo va in pensione (old)
Viaggio in una nuova dimensione (old)
Per restare in piedi come Stonehenge (old)
Serve spessore, per fortuna sono vecchio
All my believes are crumbling, I'm still alive and laughing
Ma quale adulto, sono vecchio (old, old), vecchio (old, old)
E forse sono sempre stato vecchio
All my believes are crumbling, I'm still alive and laughing
Io sono vecchio (old, old), vecchio (old, old)
Zoals de elektronische muziek
Geboren op negen oktober
Ben ik een kind van de herfst
Daarom hou ik van de schemering
Hou ik van het balans houden tussen licht en donker
Hou ik van het verwelken en schaam me er niet voor
Meer leven in een droge blad dan in een knop
Ik ben degene die de raaf en het bureau verbindt
De tweede omdat ik leef, de eerste omdat ik sterf
De wonder is in het onbekende
Evenwichtskunstenaar van de vernieuwing
De lijn wiebelt als een Polaroid
Ik maak een foto en kom weer uit de schaduw
Ik die van spooksteden hou
De echo die het leven achterlaat in elke spoor
Hou van de straffen die de ouderdom geeft
Striemen op de huid, groeven op het gezicht (adieu jeugd)
Niemand is voor altijd jong
De tijd kleurt me zilver zoals Silver Surfer (ik ben gezegend)
Meteorieten en sterren
Ik volg mijn ontwerp met Staedtler potloden (ik)
Zeker dat ik geen hoofdrolspeler ben (am)
Zeker dat ik niet voor altijd leef (weet)
Vreemde liefde voor elke dokter (blij)
Die één en drie is, Peter Sellers
Ze raden me een pil aan
Ik slik hem door en chill zoals Buddha Bar
Herinneringen ontsnappen aan de greep
Als knuffels uit de klauwen van een kermis
Ik schrijf nog steeds in een Moleskine
Ik zou niet terug willen naar hoe ik was, zelfs niet als ik kon
Ik heb geen interesse in successen
Ik wil gewoon verder gaan en genieten van het ouder worden
Al mijn overtuigingen vallen uiteen
Zoals de elektronische muziek
Wat een geluk, nu voel ik me zo licht omdat ik
En ik geniet van de tijd die me rest (oud)
Zoals altijd buiten de menigte (oud)
Ik druk voor stilte, spatiebalk (oud)
Het bijvoeglijk naamwoord dat het beste past is oud
Al mijn overtuigingen vallen uiteen
Zoals de elektronische muziek
Wat een geluk, nu voel ik me zo licht omdat ik
Alles waarin ik geloof gaat met pensioen (oud)
Reis in een nieuwe dimensie (oud)
Om rechtop te blijven zoals Stonehenge (oud)
Is dikte nodig
Maar elk jaar dat voorbijgaat
Is een examen dat me niet haalt omdat ik onoplettend ben
Hoeveel faculteiten ik als vanzelfsprekend beschouwde
Merk ik pas nu op dat ik ze aan het verliezen ben
Mijn lichaam is een tempel en het gaat goed
In de zin dat het uit elkaar valt, Partenon
Maar er wachten andere manen, andere proeven
Terwijl ik Kunst 2 meng met Kunst 9
De vrienden die echt dood zijn nemen toe
Ik bedoel niet dat ze niet meer op social media posten
Ik voel me steeds meer op mijn gemak in de begraafplaats
Zoveel menselijkheid, zo weinig wreedheid
Het zijn niet de grafstenen die me terroriseren
Maar het verdragen van de pijn tot ik het kan
De nostalgie die binnenin groeit als een dode last
Dan scheurt het me open zoals een xenomorf alien
Toen ik een jongen was
Leek het alsof ik de wereld in mijn hand had
Nu fantaseer ik over het laatste acte
Ik zal lijden als ik ga, ik ga in een flits
Ga ik in een bed of op het podium?
Voor nu ga ik gewoon buiten focus
Zoals de klassieke fysica in quantum tijden
En deze jongere maakt een foto van me
Slechts omdat zijn papa al mijn albums heeft
Het is zo zoet
Wat heeft het voor zin om rap te maken op mijn leeftijd?
Om volwassen te worden
Vraag ik me af sinds ik dertien was
Klein, vraag me geen mening over je album
Als ik het leuk vind loop je een groot risico
Ik wens je San Siro, San Francisco
Maar ik begrijp je spul niet, ik ben oud
Al mijn overtuigingen vallen uiteen
Zoals de elektronische muziek
Wat een geluk, nu voel ik me zo licht omdat ik
En ik geniet van de tijd die me rest (oud)
Zoals altijd buiten de menigte (oud)
Ik druk voor stilte, spatiebalk (oud)
Het bijvoeglijk naamwoord dat het beste past is oud
Al mijn overtuigingen vallen uiteen
Zoals de elektronische muziek
Wat een geluk, nu voel ik me zo licht omdat ik
Alles waarin ik geloof gaat met pensioen (oud)
Reis in een nieuwe dimensie (oud)
Om rechtop te blijven zoals Stonehenge (oud)
Is dikte nodig, gelukkig ben ik oud
Al mijn overtuigingen vallen uiteen, ik leef nog en lach
Maar welke volwassene, ik ben oud (oud, oud), oud (oud, oud)
En misschien ben ik altijd al oud geweest
Al mijn overtuigingen vallen uiteen, ik leef nog en lach
Ik ben oud (oud, oud), oud (oud, oud)