Charles Francis Coghlan
A blackness comes forth, thick clouds from the North
A serene cemetery atmosphere
Transforms into one of melancholy and drear
The wretched remaining seek shelter ahead
Huddled together, shedding tears for the dead
And ‘midst the silence before that storm
The beginning of this peculiar tale is born
Ravished by infernal winds, hail and rain
A storm surge generated by a deadly hurricane
Caskets plucked like feathers and swept into the sea
Into a maritime eternity
Charles Francis Coghlan, born in Paris, 1842
A remarkable actor awaiting his breakthrough
Charles Francis Coghlan moved from Ireland to the United States of America
His charisma would put a spell on you
Talented, handsome and eccentric
A rising star... reaching far
Rough waves carrying caskets towards another destiny
And most of them sink into the cold blackness of the sea
Yet one coffin keeps floating steadily
Charles Francis Coghlan, rising star, reaching far
Charles Francis Coghlan, rising star, reaching far... in death
Breath-taking was his play, expressing joy, fear, sorrow and rage
He collapsed to the floor
And when his applause died down, he truly died on stage
Charles was no more
Day and night dancing and swaying along with the tide
Crushing rogue waves pounding the box of death until it’s out of Sight
Until there's no more light
Corroded by maritime salts
Submerged into the ocean’s cold
Sinking away from the circling sharks
Pulled down into the dark
Charles Francis Coffin - rising star, reaching far
Charles Francis Coffin - rising star, reaching far... in death
Charles Francis Coghlan - rising star... reaching far
Charles Francis Coghlan - rising star... reaching far in death
Taken by the wave from its Texan grave
Coghlan’s coffin drifted like a ghost along the American coast
Until 7 years later, after the storm had abated
The casket was found washed ashore on Canadian ground
We are artists for life until the last drop has been shed
And true artists will always perform until their very last breath
Even within the cold and timeless theatres of death
Charles Francis Coghlan
Een duisternis komt voort, dikke wolken uit het Noorden
Een serene begraafplaats sfeer
Verandert in een van melancholie en somberheid
De ellendige overlevenden zoeken beschutting vooruit
Samengepakt, tranen vergotend voor de doden
En te midden van de stilte voor die storm
Wordt het begin van dit vreemde verhaal geboren
Verwoest door helse winden, hagel en regen
Een stormvloed veroorzaakt door een dodelijke orkaan
Kisten geplukt als veren en de zee in geblazen
In een maritieme eeuwigheid
Charles Francis Coghlan, geboren in Parijs, 1842
Een opmerkelijke acteur wachtend op zijn doorbraak
Charles Francis Coghlan verhuisde van Ierland naar de Verenigde Staten
Zijn charisma zou je betoveren
Getalenteerd, knap en excentriek
Een opkomende ster... reikt ver
Ruwe golven dragen kisten naar een ander lot
En de meesten zinken in de koude duisternis van de zee
Toch blijft één kist gestaag drijven
Charles Francis Coghlan, opkomende ster, reikt ver
Charles Francis Coghlan, opkomende ster, reikt ver... in de dood
Adembenemend was zijn stuk, het uitdrukken van vreugde, angst, verdriet en woede
Hij viel op de vloer
En toen zijn applaus verstomde, stierf hij echt op het podium
Charles was niet meer
Dag en nacht dansend en zwijgend met de getijden
Verpletterende woeste golven beuken op de doodskist totdat deze uit het zicht is
Totdat er geen licht meer is
Corrodeert door maritieme zouten
Ondergedompeld in de koude oceaan
Weggesluisd van de cirkelende haaien
Diep in de duisternis getrokken
Charles Francis Coffin - opkomende ster, reikt ver
Charles Francis Coffin - opkomende ster, reikt ver... in de dood
Charles Francis Coghlan - opkomende ster... reikt ver
Charles Francis Coghlan - opkomende ster... reikt ver in de dood
Gegrepen door de golf uit zijn Texaanse graf
Dreef Coghlan’s kist als een geest langs de Amerikaanse kust
Tot 7 jaar later, nadat de storm was gaan liggen
Werd de kist gevonden aangespoeld op Canadese grond
Wij zijn kunstenaars voor het leven tot de laatste druppel is vergoten
En ware kunstenaars zullen altijd optreden tot hun allerlaatste adem
Zelfs binnen de koude en tijdloze theaters van de dood
Escrita por: Carach Angren