Acque Amare
Acqua di fonte chiusa fra la neve
anima e cuore geli a chi ti beve,
somigli all'amor mio che se n'è andato
e tanto freddo in cuore m'ha lasciato.
Acqua di fonte,
tu che discendi a valle prepotente,
travolgi un cuore che vuol morire,
fa che il mio bene sia lì sul ponte.
Acqua di fonte!
Acqua di fonte!
Acqua di lago cupa e misteriosa
ti guardo ma il pensiero non riposa,
come l'amore mio tu sai ingannare,
sei calma e mi fai tanto disperare.
Acqua di lago,
tu specchi la chiesetta dove prego
ma sei felice se non ho pace,
se follemente per lui divago.
Acqua di lago!
Acqua di lago!
Acqua di mare, magica e profonda,
spaventi i cuori se diventi un'onda,
fai come fece un di l'amore mio,
la riva baci e poi le dai l'addio.
Acqua di mare,
a tutti i naviganti fai timore,
tu sola puoi donar l'oblio,
so che il tuo abbraccio mi può sanare.
Acqua di mare!
Acqua di mare!
Acque amare più dolci
d'un bacio d'amor!
Bitter Water
Bronwater, verborgen tussen de sneeuw
verstevigt de ziel en het hart van wie je drinkt,
je lijkt op mijn liefde die is vertrokken
en zoveel kou in mijn hart heeft achtergelaten.
Bronwater,
jij die krachtig naar beneden stroomt,
verdrinkt een hart dat wil sterven,
maak dat mijn geliefde daar op de brug is.
Bronwater!
Bronwater!
Meerwater, donker en mysterieus,
ik kijk naar je, maar mijn gedachten rusten niet,
zoals mijn liefde weet je te bedriegen,
je bent kalm en doet me zo wanhopig voelen.
Meerwater,
jij weerspiegelt de kapel waar ik bid,
maar je bent gelukkig als ik geen rust heb,
als ik dolend voor hem ben.
Meerwater!
Meerwater!
Zeewater, magisch en diep,
je maakt harten bang als je een golf wordt,
doe zoals mijn liefde ooit deed,
kus de oever en neem dan afscheid.
Zeewater,
je maakt angstig voor alle zeelieden,
jij alleen kunt de vergetelheid schenken,
ik weet dat jouw omhelzing me kan genezen.
Zeewater!
Zeewater!
Bittere wateren, zoeter
dan een kus van liefde!