Tout Le Monde
Tout le monde est une drôle de personne
Et tout le monde a l'âme emmêlée
Tout le monde a de l'enfance qui ronronne
Au fond d'une poche oubliée
Tout le monde a des restes de rêves
Et des coins de vie dévastés
Tout le monde a cherché quelque chose un jour
Mais tout le monde ne l'a pas trouvé
Mais tout le monde ne l'a pas trouvé
Il faudrait que tout le monde réclame auprès des autorités
Une loi contre toute notre solitude
Que personne ne soit oublié
Et que personne ne soit oublié
Tout le monde a une seule vie qui passe
Mais tout le monde ne s'en souvient pas
J'en vois qui la plient et même qui la cassent
Et j'en vois qui ne la voient même pas
Et j'en vois qui ne la voient même pas
Il faudrait que tout le monde réclame auprès des autorités
Une loi contre toute notre indifférence
Que personne ne soit oublié
Et que personne ne soit oublié
Tout le monde est une drôle de personne
Et tout le monde a une âme emmêlée
Tout le monde a de l'enfance qui résonne
Au fond d'une heure oubliée
Au fond d'une heure oubliée
Iedereen
Iedereen is een vreemde persoon
En iedereen heeft een verwarde ziel
Iedereen heeft een kindertijd die ronkt
In de diepte van een vergeten zak
Iedereen heeft resten van dromen
En verwoeste hoeken van het leven
Iedereen heeft ooit naar iets gezocht
Maar niet iedereen heeft het gevonden
Maar niet iedereen heeft het gevonden
Iedereen zou bij de autoriteiten moeten eisen
Een wet tegen onze eenzaamheid
Dat niemand vergeten wordt
En dat niemand vergeten wordt
Iedereen heeft maar één leven dat voorbijgaat
Maar niet iedereen herinnert het zich
Ik zie er die het opvouwen en zelfs breken
En ik zie er die het zelfs niet zien
En ik zie er die het zelfs niet zien
Iedereen zou bij de autoriteiten moeten eisen
Een wet tegen onze onverschilligheid
Dat niemand vergeten wordt
En dat niemand vergeten wordt
Iedereen is een vreemde persoon
En iedereen heeft een verwarde ziel
Iedereen heeft een kindertijd die weerklinkt
In de diepte van een vergeten uur
In de diepte van een vergeten uur