395px

Maan

Carla Bruni

Lune

Lune oh douce lune
Dis-moi quel sera mon destin
Dis-moi quel sera ma fortune
Lune oh jolie lune
Où sont passés tous mes jardins
Et mes fenêtre sur tes dunes

Dis moi si de là haut tu entends
Nos vies quand elles se brisent
Quand elles se plient
Quand elles s'épuisent
Ou quand elles rient

Lune oh pauvre lune
Tu as du en voir des grands chagrins
Des solitudes des amertumes
Lune tendre lune
Tu dois savoir ce qu'il en est
De nos terreurs et de nos brumes

Tout ce qui nous réchauffe un jour s'éteint
Tout ce qui compte ne vaut plus rien
Oh lune éclaire notre chemin

Lune je n'ai rien appris
Ni de la mort ni de la vie
Ni de la tristesse infinie
Mais lorsque je te vois rire
Il me vient envie d'espérer

Lune oh ronde lune
Tu es notre mère désemparée
Nos vents, nos merveilles, et nos écumes
Lune oh blonde lune
C'est que nous sommes dépassés
Et nos vies tremblent comme des plumes

Mais il nous reste encore tes nuits d'été
Et tes étoiles et ta beauté
Et toi si douce, à nous veiller

Lune je ne crois en rien
Ni aux dieux ni aux chiens
Ni à l'avenir incertain
Mais lorsque je te vois briller
Il me vient envie de prier

Maan

Maan oh lieve maan
Vertel me wat mijn lot zal zijn
Vertel me wat mijn rijkdom zal zijn
Maan oh mooie maan
Waar zijn al mijn tuinen gebleven
En mijn vensters op jouw duinen

Vertel me of je van daarboven hoort
Onze levens als ze breken
Als ze buigen
Als ze uitgeput zijn
Of als ze lachen

Maan oh arme maan
Je moet veel grote verdriet hebben gezien
Van eenzaamheid en bitterheid
Lieve maan
Je moet weten hoe het is
Met onze angsten en onze nevelen

Alles wat ons ooit verwarmt dooft op een dag
Alles wat telt is niets meer waard
Oh maan verlicht onze weg

Maan ik heb niets geleerd
Van de dood of van het leven
Of van de eindeloze verdriet
Maar als ik je zie lachen
Krijg ik de neiging om te hopen

Maan oh ronde maan
Je bent onze wanhopige moeder
Onze winden, onze wonderen, en onze schuim
Maan oh blonde maan
We zijn overweldigd
En onze levens trillen als veren

Maar we hebben nog steeds jouw zomernachten
En jouw sterren en jouw schoonheid
En jij, zo zacht, om over ons te waken

Maan ik geloof in niets
Noch in goden, noch in honden
Noch in de onzekere toekomst
Maar als ik je zie stralen
Krijg ik de neiging om te bidden

Escrita por: Carla Bruni