O Enterrado Vivo
É sempre no passado aquele orgasmo,
é sempre no presente aquele duplo,
é sempre no futuro aquele pânico.
É sempre no meu peito aquela garra.
É sempre no meu tédio aquele aceno.
É sempre no meu sono aquela guerra.
É sempre no meu trato o amplo distrato.
Sempre na minha firma a antiga fúria.
Sempre no mesmo engano outro retrato.
É sempre nos meus pulos o limite.
É sempre nos meus lábios a estampilha.
É sempre no meu não aquele trauma.
Sempre no meu amor a noite rompe.
Sempre dentro de mim meu inimigo.
E sempre no meu sempre a mesma ausência.
Altijd in het Verleden
Altijd in het verleden die orgasme,
altijd in het heden die dubbele,
altijd in de toekomst die paniek.
Altijd in mijn borst die kracht.
Altijd in mijn verveling die groet.
Altijd in mijn slaap die oorlog.
Altijd in mijn omgang de brede schending.
Altijd in mijn bedrijf de oude woede.
Altijd in dezelfde misleiding een ander portret.
Altijd in mijn sprongen de grens.
Altijd op mijn lippen de stempel.
Altijd in mijn nee dat trauma.
Altijd in mijn liefde breekt de nacht.
Altijd in mij mijn vijand.
En altijd in mijn altijd dezelfde afwezigheid.
Escrita por: Drummond Deandrade, Stephen Emmer