Cinderela
Eles são duas crianças a viver esperanças, a saber sorrir
Ela tem cabelos louros, ele tem tesouros para repartir
Numa outra brincadeira passam mesmo à beira, sempre sem falar
Uns olhares envergonhados e são namorados sem ninguém pensar
Foram juntos noutro dia, como por magia, no autocarro, em pé
Ele lá lhe disse, a medo: O meu nome é Pedro e o teu qual é?
Ela corou um pouquinho e respondeu baixinho: Sou a Cinderela
Quando a noite o envolveu ele adormeceu e sonhou com ela
Então
Bate, bate coração!
Louco, louco de ilusão!
A idade assim não tem valor
Crescer
Vai dar tempo pra aprender
Vai dar jeito pra viver
O teu primeiro amor
Cinderela das histórias, a avivar memórias, a deixar mistério
Já o fez andar na Lua, no meio da rua e a chover a sério
Ela, quando lá o viu, encharcado e frio, quase o abraçou
Com a cara assim molhada, ninguém deu por nada, ele até chorou
Então
Bate, bate coração!
Louco, louco de ilusão!
A idade assim não tem valor
Crescer
Vai dar tempo pra aprender
Vai dar jeito pra viver
O teu primeiro amor
E agora, nos recreios, dão os seus passeios, fazem muitos planos
E dividem a merenda, tal como uma prenda que se dá nos anos
E, num desses bons momentos, houve sentimentos a falar por si
Ele pegou na mão dela: Sabes Cinderela, eu gosto de ti
Então
Bate, bate coração!
Louco, louco de ilusão!
A idade assim não tem valor
Crescer
Vai dar tempo pra aprender
Vai dar jeito pra viver
O teu primeiro amor
Cinderela
Então
Bate, bate coração!
Louco, louco de ilusão!
A idade assim não tem valor
Crescer
Vai dar tempo pra aprender
Vai dar jeito pra viver
O teu primeiro amor
Então bate bate coração
Assepoester
Ze zijn twee kinderen vol hoop, die weten te glimlachen
Zij heeft blond haar, hij heeft schatten om te delen
Bij een ander spelletje staan ze dicht bij elkaar, altijd zonder te praten
Verlegen blikken en ze zijn verliefd zonder dat iemand het denkt
Ze waren samen een andere dag, als bij magie, in de bus, staand
Hij zei voorzichtig: Mijn naam is Peter, en de jouwe, wat is die?
Ze bloosde een beetje en antwoordde zachtjes: Ik ben Assepoester
Toen de nacht hem omhulde, viel hij in slaap en droomde over haar
Dus
Klopt, klopt hart!
Gek, gek van illusie!
De leeftijd doet er zo niet toe
Groei
Er is tijd om te leren
Er is ruimte om te leven
Je eerste liefde
Assepoester uit de verhalen, die herinneringen opvrolijkt, die mysterie achterlaat
Ze heeft hem al naar de maan gebracht, midden op straat en het regende serieus
Zij, toen ze hem zag, doorweekt en koud, wilde hem bijna omarmen
Met zo'n nat gezicht, niemand merkte iets, hij huilde zelfs
Dus
Klopt, klopt hart!
Gek, gek van illusie!
De leeftijd doet er zo niet toe
Groei
Er is tijd om te leren
Er is ruimte om te leven
Je eerste liefde
En nu, tijdens de pauzes, maken ze hun wandelingen, maken ze veel plannen
En delen ze hun lunch, net als een cadeau dat je krijgt op je verjaardag
En in zo'n mooi moment, waren er gevoelens die voor zichzelf spraken
Hij nam haar hand: Weet je, Assepoester, ik hou van jou
Dus
Klopt, klopt hart!
Gek, gek van illusie!
De leeftijd doet er zo niet toe
Groei
Er is tijd om te leren
Er is ruimte om te leven
Je eerste liefde
Assepoester
Dus
Klopt, klopt hart!
Gek, gek van illusie!
De leeftijd doet er zo niet toe
Groei
Er is tijd om te leren
Er is ruimte om te leven
Je eerste liefde
Dus klopt klopt hart