O Emigrante
Longe da terra distante
Longe do seu pessoal
Vai lembrando o emigrante
Á sua terra Natal
Na sua grande ansiedade
É triste viver assim
Mas quando vem a saudade
Chora saudade sem fim
Longe dos seus
Vai vivendo á recordar
Tem fé em Deus
Que um dia há-de voltar
Há no seu crer
Um só desejo afinal
Poder morrer
Na sua terra Natal
Ai que saudade eu tenho
Da sua pequena aldeia
Do rosto de sua mãe
Trás noite e dia na ideia
Baixinho a sua alma reza
Para esquecer desventura
Vai desfiando tristeza
Num rosário de amarguras
De Emigrant
Ver weg van het verre land
Ver weg van zijn mensen
Denkt de emigrant terug
Aan zijn geboorteland
In zijn grote verlangen
Is het triest om zo te leven
Maar als de heimwee komt
Huilt hij eindeloze heimwee
Ver weg van zijn geliefden
Leeft hij in herinnering
Heeft vertrouwen in God
Dat hij op een dag terug zal keren
In zijn geloof
Is er maar één verlangen
Te kunnen sterven
In zijn geboorteland
Oh, wat mis ik
Zijn kleine dorpje
Het gezicht van zijn moeder
Dat dag en nacht in zijn gedachten is
Zachtjes bidt zijn ziel
Om te vergeten wat hij heeft doorstaan
Hij ontrafelt zijn verdriet
In een rozenkrans van bitterheid